8. Ceza Dairesi

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan sanık müdafinin temyiz talebinde hukuki yararı olmadığından, anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 298/1. maddesi uyarınca reddine karar vermek gerekmiştir.

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz eden katılan Bakanlık vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:   I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.09.2024 tarihli ve 2024/353 Esas, 2024/335 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi gereği beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 30.12.2024 tarihli ve 2024/2424 Esas, 2024/2526 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet Savcısı, katılan Bakanlık vekili ve katılan ... vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Mağdurun babası olan sanık ile kalması konusunda olay tarihinde 6 yaşında olması nedeniyle hukuken geçerli bir rıza iradesi ortaya koyamayacağından atılı suçun oluştuğu halde sanığın beraatine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

2.Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Sanığın atılı suçu işlediğinin somut delillerle ispat edilemediğine, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanığın, öz kızı olan ve suç tarihinde altı yaşında olan katılan mağdur ...'yi, babaannesinin evinde uyur vaziyetteyken alkollü şekilde gelip kardeşleri ile birlikte yaşadıkları konteynere alıp götürdükten sonra katılan mağdura yönelik cinsel istismarda bulunduğu iddiasına ilişkin olarak;

Dava dosyası kapsamından katılan mağdur ...'nin gündüzleri babaannesinin yanında, geceleri kendi evlerinde kaldığının anlaşılması karşısında; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun maddi unsurları dikkate alınarak, katılan mağdurenin usulüne uygun şekilde çağrılıp ifadesi alınarak cinsel istismar eylemi gerçekleştirdikten sonra hürriyetini kısıtlayacak biçimde katılan mağdureyi "tutma, bırakmama" şeklinde bir eyleminin olup olmadığının sorulması ve ayrıca cinsel istismar suçu nedeniyle kurulan mahkumiyet hükmünün Bölge Adliye Mahkemesince yapılan inceleme sonucu bozulmasına karar verilmesi üzerine ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi için gönderildiği UYAP sisteminden tespit edilmekle, bu dosyanında getirtilip incelenmesi, incelemeye konu dosya ile ilgili farklı beyanlar varsa aslı gibi onaylı örneğinin dosya içine konularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun, birlikte gerçekleştiği iddia olunan cinsel istismar eylemi ile beraber değerlendirilmesi gerektiği de gözetilerek sanık hakkında kurulan hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 30.12.2024 tarihli ve 2024/2424 Esas, 2024/2526 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi uyarınca Tebliğname’ye kısmen uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Elbistan Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine (cinsel istismar suçundan kurulan hükmün, 2025/259 Esas sırasına kayıtlı olduğu gözetilerek) gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.04.2025 tarihinde karar verildi.