4. Ceza Dairesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın atılı suçu işlemediğine, suçun işlendiğine dair dosyada yeterli delil bulunmadığına, alınan beyanların doğruyu yansıtmadığına yöneliktir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, aşağıda belirtilenler dışında başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

1.Ek savunma hakkı verilmeden 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi uygulanmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 226/1. maddesine aykırı davranılması,

2.Hakaret suçunun, gerçekleştiği saat itibarıyla aleni olan fırında işlendiğinin anlaşılması karşısında sanığın cezasında, 5237 sayılı Kanun'un 125/4. maddesi uyarınca artırım yapılmaması, Nedenleriyle hukuka aykırılık görülmüştür. IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5271 sayılı Kanun'un 307/5. maddesi uyarınca sanık hakkında cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Adıyaman 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,24.04.2025 tarihinde karar verildi.