9. Ceza Dairesi

2.Sanık ... hakkında: TCK’nın 220/7 ve 314/3. maddeleri yollamasıyla 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 62, 53/1-2-3, 63, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1.Sanıklar ... ve ... hakkındaki hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde: 5237 sayılı TCK'nın 58/9. maddesi infaz rejimi ile ilgili olup kazanılmış hak oluşturmayacağı da gözetilerek, silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkumiyetine karar verilen sanık ... hakkında anılan maddenin uygulanması konusunda her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ...’ın silahlı terör örgütüne yardım suçunu işlediğinin sabit olmadığı kabul edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafii ile Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraat ve mahkumiyete ilişkin hükümlerin ONANMASINA,

2.Sanık ... hakkındaki beraat kararına yönelik temyize gelince: Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa yüklenen silahlı terör örgütüne yardım suçunun, TCK’nın 28. maddesi kapsamında "karşı koyamayacağı veya kurtulamayacağı cebir ve şiddet veya muhakkak ve ağır bir korkutma veya tehdit sonucu" işlendiğinin kabul edilmesi karşısında, sanık hakkında CMK’nın 223/3-b. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK’nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık ... hakkındaki beraat kararını içeren 1. fıkranın hükümden çıkarılmasına, yerine “sanık ...’ın, kendisine yüklenen silahlı terör örgütüne yardım suçunu, karşı koyamayacağı veya kurtulamayacağı cebir ve şiddet veya muhakkak ve ağır bir korkutma veya tehdit sonucu işlediğinin ve bu nedenle ceza sorumluluğunun ortadan kalktığının anlaşılması karşısında,

TCK’nın 28 ve CMK’nın 223/3-b. maddeleri uyarınca hakkında ceza verilmesine yer olmadığına” şeklindeki fıkranın eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.