4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın ... yönünden reddine, davalı ... ve ... yönünden kabulü ile; 357.562,96 TL maddi tazminatın müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'a, 487.950,05 TL maddi tazminatın müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'a ödenmesine, manevi tazminat yönünden davanın kısmen kabulü ile; davacı ... için 300.000,00 TL ve davacı ... için 300.000,00 TL manevi tazminatın davalılar ... ve ...'den müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacılar vekilinin, ... vekilinin ve davalı ... vekilinin istinaf başvurularının kabulü ile; İlk Derece Mahkemesi kararının yeniden hüküm kurulmak üzere kaldırılmasına, davanın kısmen kabulü ile; ... yönünden maddi tazminat davasının reddine, davacı ... tarafından davalılar ... aleyhine açılan maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile; 121.987,52 TL maddi tazminata, davacı ... tarafından davalılar ... aleyhine açılan maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile; 89.390,74 TL maddi tazminata, davacılar tarafından davalılar aleyhine harcı yatırılmak sureti ile usulüne uygun şekilde açılan bir manevi tazminat davası bulunmadığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince 24.03.2025 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar, davalı vekili ve katılma yoluyla davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 24.03.2025 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Dosya içeriğine göre; temyiz eden davalı bakımından hüküm altına alınan miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 544.000,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Katılma yolu ile temyiz, asıl temyiz talebine sıkı sıkıya bağlıdır ve ona tabidir. Asıl tarafın temyiz ettiği kararın temyizi kabil değilse (HMK m.362), karşı (kendi temyiz süresini geçirmiş olan taraf) taraf cevap dilekçesi (katılma yolu) ile hükmü temyiz edemez. Temyiz yoluna başvuranın temyiz talebi Yargıtay tarafından esasa girilmeden reddedilirse, katılma yolu ile başvuranın temyiz talebi de reddedilir (HMK m.366, 348/2).

Davacı taraf kararın kendisine tebliği üzerine süresinde temyiz isteminde bulunmayıp davalının temyizine katılmak suretiyle temyiz dilekçesi vermiştir.

Davalı vekilinin temyiz talebi miktardan reddedildiğinden usulüne uygun temyizin varlığından söz edilemeyeceğine göre, katılma yolu ile kararı temyiz eden davacı vekilinin de 6100 sayılı HMK’nın 348 inci maddesi gereğince temyiz dilekçesinin reddi gerekir. Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.