4. Ceza Dairesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

Sanığın temyiz isteği özetle; eksik inceleme ve hatalı değerlendirme neticesinde hüküm kurulduğuna, soyut beyanlar dışında delil bulunmadığına, suç işleme kastının olmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, lehe hükümlerin ve zamanaşımının gözetilmediğine, resen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Sanığın hakaret eylemini, birden fazla görevliye karşı bir suç işleme kararı kapsamında tek bir fiil ile gerçekleştirmesine karşın, 5237 sayılı Kanun'un 43/2. maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı, Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak, kararda Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; Sanık hakkında hükmedilen adli para cezası taksitlendirilirken, 5271 sayılı Kanun'un 232/6. maddesine aykırı olarak uygulama maddesinin ve infazda duraksamaya yol açacak şekilde taksit aralığının gösterilmemesi, Dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının taksitlendirmeye ilişkin kısmındaki “….. eşit taksitler halinde” ibaresinin önüne “5237 sayılı Kanun'un 52/4. maddesi uyarınca birer ay ara ile” ibaresinin eklenmesi suretiyle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.05.2025 tarihinde karar verildi.