4. Ceza Dairesi

Dairemizin, 04.12.2024 tarihli ve 2022/1241 Esas, 2024/16070 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.02.2025 tarihli ve 4-2021/64508 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Kanun'un 308/1. maddesi uyarınca bir aylık yasal süresi içerisinde sanık aleyhine itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun'un 308/2. maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusuna konu uyuşmazlığın, İlk Derece Mahkemesi tarafından sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik istinaf istemi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bu suç bakımından verilen istinaf isteminin esastan reddi kararı 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca kesin nitelikte olup söz konusu kararla ilgili olarak temyiz incelemesi yapılmasına yasal olanak bulunmadığı halde temyiz incelemesine tabi tutulmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkin olduğu belirlenmiştir.

İncelenen dosya kapsamından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazında;"Dosya kapsamına göre, 27.01.2016 günü saat 06.00 sıralarında ... İlçe Emniyet Müdürlüğüne bağlı devriye ekibinde bulunan müştekilerin ring görevini ifa ettikleri sırada sanık ...'ın durumundan şüphelenilerek kimlik talep ettikleri, sanığın huzursuzluk çıkarmaya başlaması üzerine emniyete götürmek için davet edildiği ancak sanığın "burası benim mahallem, hepinizin anasını sinkaf edeceğim, mahallemden arkadaşlarımı alamazsınız" diyerek birden fazla kamu görevlisine aynı anda zincirleme surette hakaret ettiği, ayrıca sanığın polis memurlarını görevlerini yapmalarını engellemek için mukavemette bulunduğu, olayda müşteki polis memurlarının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıkları anlaşılmıştır.

Sanık hakkında kamu görevlisine hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından cezalandırılması için kamu davası açılmış ve ilk derece mahkemesi her iki suçtan mahkumiyet hükmü tesis etmiştir. Hükmün istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesi her iki suçtan istinaf isteminin esastan reddine karar vermekle birlikte görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen kararı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca kesin olarak vermiştir.

CMK'nın 286/1. Maddesinde kural olarak bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan hükümlerinin temyiz edilebileceği belirtilmiş 2. Fıkrası altında temyiz edilemeyecek hükümler sıralanmıştır. Aynı maddenin 2. Fıkrasının a bendinde, "İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları," nın temyiz edilemeyeceği düzenlenmiştir.

Yukarıda belirtilen açık yasal düzenlemeye rağmen Özel daire tarafından "sanığın eylemlerinin tek suç oluşturması ihtimali bulunmakta olup ceza adaletini sağlamak ve doğru sonuca ulaşabilmek amacıyla her iki suçtan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinin birlikte yapılması gerekeceğinden" şeklindeki gerekçeyle 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca kesin nitelikte olan görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün de temyizi kabil olduğunu kabul edilip hükmün esasına girerek "Sanığın mağdur ve şikayetçilere söylediği kabul olunan "burası benim mahallem, hepinizin anasını sinkaf edecem, mahallemden arkadaşlarımı alamazsınız" şeklindeki sözlerin bütünüyle tehdit niteliğinde olup görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek ayrıca hakaret suçundan da mahkumiyet kararı verilmesi" şeklindeki gerekçeyle hükmün bozulmasına karar verilmesi hukuka aykırılık teşkil etmektedir." belirtilmek suretiyle, Sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından verilen Dairemizin 04.12.2024 tarihli ve 2022/1241 Esas, 2024/16070 Karar sayılı "Bozma" kararının kaldırılması, ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.02.2020 gün ve 2019/552 Esas, 2020/131 Karar sayılı görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Ceza Dairesinin 16.02.2021 gün ve 2020/1713 Esas, 2021/483 Karar sayılı kararına karşı görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden "temyiz isteminin reddi", hakaret suçu yönünden "temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına" karar verilmesi talep edilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 25.11.2014 tarihli ve 2013/213 Esas, 2014/ 522 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere tek bir fiille birden fazla farklı suçun oluştuğu durumlarda, en ağır cezayı gerektiren suçtan değil de her iki suçtan ayrı ayrı hüküm kurulduğu durumlarda, suçlardan birisi için kurulan hükümdeki sonuç ceza kesinlik sınırı içerisinde kalsa dahi, adaletli ve doğru sonuca ulaşilabilmesi için her iki suçtan kurulan hükümlerin de temyizinin mümkün olduğunun kabulü gerekmektedir.

Sanığın hem görevi yaptırmamak için direnme hem de hakaret suçlarından mahkûmiyetine karar verilen somut olayda, sanığın mağdur ve şikayetçilere söylediği kabul olunan "burası benim mahallem, hepinizin anasını sinkaf edecem, mahallemden arkadaşlarımı alamazsınız" şeklindeki sözlerin tehdit niteliğinde olduğu ve dosya kapsamı itibariyle sanığın eyleminin bütünüyle görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu, sanığın sadece görevi yaptırmamak için direnme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken ayrıca hakaret suçundan da mahkûmiyet hükmü kurulduğu, bu durumda görevi yaptırmamak için direnme suçundan Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince kurulan hüküm 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca kesin nitelikte olsa da, ceza adaletini sağlamak ve doğru sonuca ulaşabilmek amacıyla hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinin birlikte yapılması gerektiğinden, kesin nitelikte olan görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün de temyizi kabil olduğu kabul edilmelidir. Bu suretle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

1.Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE,

2.5271 sayılı Kanun'un 308/3. maddesi uyarınca Dairemizin, 04.12.2024 tarihli ve 2022/1241 Esas, 2024/16070 Karar sayılı "Bozma" kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.05.2025. tarihinde karar verildi.