9. Ceza Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Salihli Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine dair hükümlerin istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesince sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan verilen hükmün kaldırılması ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hüküm yönünden ise istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Özetle, suçun unsurlarının oluşmadığına, mağdurenin beyanlarının çelişkili olduğuna, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 294/1.

maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebebi içermeyen temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanık Müdafiinin Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Karara Temyizi Yönünden 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı nazara alındığında hükmün temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır.

C. Sanık Müdafiinin Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyizi Yönünden

Sanığın mağdurenin eski erkek arkadaşı olduğu, olay tarihinde mağdurenin sanık ile görüşmeyi kabul ettiği ve rızasıyla sanığın arabasına bindiği, mağdurenin olaydan sonra da sanık ile bir kaç kez buluştuğu, olayın intikal süresi ve şekli ile tüm dosya içeriği nazara alındığında; sanığın üzerine atılı suçu mağdurenin rızası dışında işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi İle Sanık Müdafiinin Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Verilen Karara İlişkin Temyizi Yönünden

Gerekçenin (A) ve (B) bölümlerinde açıklanan nedenlerle sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,B. Sanık Müdafiinin Çocuğun Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Temyizi Yönünden

Gerekçenin (C) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.06.2025 tarihinde karar verildi.