3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kira sözleşmesinin feshinin geçersizliğinin tespiti ile fesih kararının kaldırılarak sözleşmenin geçerli olduğunun tespiti istemine ilişkin davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne davaya konu kiralananla ilgili davalı tarafın 02.11.2022 tarihli kira akdinin feshi kararının yasal koşulları taşımadığından geçersizliğinin tespiti ile davacının kira sözleşmesi süresi sonuna kadar davaya konu taşınmazda kiracılık sıfatının tespitine ve muarazanın giderilmesine karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, temyize konu edilen davada feshinin geçersizliğinin tespiti ile fesih kararının kaldırılarak geçerli olduğunun tespiti istenen 16.03.2020 tarihli kira sözleşmesinde yıllık kira bedelinin 2.155.000,00 TL olduğu ve davacı tarafça dava değeri olarak 2.155.000,00 TL gösterilerek harcın bu miktar üzerinden yatırıldığı görülmekle; üç aylık kira tutarı toplamı 538.750,00 TL olduğu anlaşılmakla; Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 544.000,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Kira ilişkisinden doğan ve miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen alacak davalarına ilişkin nihai kararlar ile kira ilişkisinden doğan ve üç aylık kira tutarı kesinlik sınırını geçmeyen diğer davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1 maddesinin (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.