11. Ceza Dairesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, yanında kimliği tespit edilemeyen şahıs ile katılana yardımcı olacaklarını söyleyerek yanında para bulunup bulunmadığını sordukları, katılanın 500,00 TL olduğunu söylemesi üzerine katılandan 500,00 TL parayı alıp, içerisinde 1.000,00 TL olduğunu belirttikleri poşeti katılana verdikleri, parayı aldıktan sonra sanığın, yanındaki kimliği tespit edilemeyen şahs ile birlikte katılana iki rekat namaz kıldıktan sonra poşeti açmasını, ayrıca kendilerine de dua etmesini söyleyip katılanın yanından uzaklaştıkları, katılanın poşeti açtığında para olmadığı anlaşılan olayda; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-a maddesinde yazılı nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının tayininde hataya düşülerek TCK'nın 157. maddesi gereğince hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak oy birliği ile BOZULMASINA, aleyhe temyiz olmadığından aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2025 tarihinde karar verildi.