2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince kadının davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, kadının tedbir ve yoksulluk nafakası taleplerinin reddine, kadın yararına boşanma tarihinin kesinleştiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile 28.000,00 TL maddi, 28.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiş, erkeğin davasının ise reddine karar verilmiştir.

Kararın her iki taraf vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince kadın yararına tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmedilmiş, kadın yararına hükmedilen tazminatlar da boşanma tarihinin kesinleştiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile 70.000,00 TL maddi, 70.000,00 TL manevi tazminata yükseltilmiş, sair istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 03.02.2025 tarihli 2024/36 55... /747 Karar sayılı ilamı ile kadın yararına takdir edilen maddi tazminatın az olduğu, erkeğin boşanmaya neden olan kusurlu davranışlarının kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığı gerekçesi ile kadının manevi tazminat talebinin reddi gerektiği gerekçesi ile kararın bozulmasına, sair yönlerin onanmasına karar verilmiştir.

Dairemiz bozma kararına Bölge Adliye Mahkemesince maddi tazminat yönünden uyulmasına, manevi tazminat yönünden direnilmesine karar verilmiş, kadın yararına boşanma tarihinin kesinleştiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile 100.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiştir. Karar davalı karşı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;

Dairemizin 03.02.2025 tarihli 2024/3655 Esas, 2025/747 Karar sayılı bozma ilamına Bölge Adliye Mahkemesince direnilmişse de; bozma ilamından sonra Bölge Adliye Mahkemesince direnme kararında kadın yararına hükmedilen manevi tazminatın miktarı arttırılarak yeni hüküm kurulmuştur.

Mahkemece önceki kararda yer almayan ve Daire denetiminden geçmemiş olan yeni hüküm kurmak suretiyle verilen karar, direnme kararı olmayıp yeni hüküm olarak kabul edilmelidir. Ne var ki bu hususu belirlemek Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun görevi olduğundan dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.