3. Ceza Dairesi

yargılama sonucunda sanık hakkında TCK'nın 314/2, 3713 Sayılı

Kanun'un 3-5/1, TCK'nın 62/1, 53/1-2-3, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Sanık hakkında Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 19.09.2018 tarih ve 2018/1562 esas, 2018/1552 sayılı kararıyla silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen ve Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin, 18.04.2019 tarih ve 2019/116 esas, 2019/2740 karar sayılı ilamı ile onararak kesinleşen mahkumiyet hükmüne yönelik hükümlü/sanığın haklarının ihlal edildiği gerekçesi ile Anayasa Mahkemesine bireysel başvuru yoluna başvurduğu, başvuru neticesinde Anayasa Mahkemesinin, 2019/24514 Başvuru numaralı 21/9/2022 tarihli kararı ile, savunma için gerekli zaman ve kolaylıklara sahip olma hakkının ihlal edildiğine ilişkin iddianın kabul edilebilir olduğuna, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine karar verilerek, yargılamanın yenilenmesi için dosyanın ilk derece mahkemesine gönderildiği, Mardin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.10.2024 tarihli kararı ile verilen mahkumiyet hükmünün, sanık müdafii tarafından temyiz edildiği görülmekle,

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü; Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi; Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yargılamanın yenilenmesi talebi kabul edilip duruşma açılarak yapılan yargılama sonunda verilen mahkumiyet hükmünün temyiz edildiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

Yargılamanın yenilenmesi talebini alan mahkemenin kural olarak öncelikle davanın kabule değer olup olmadığını duruşmasız olarak incelemesi, kabule değer bulmazsa reddetmesi (madde 319/1), kabule şayan bulursa dayanılan delilleri toplaması, tarafların görüşlerini de alarak ya yargılamanın yenilenmesi istemini esassız olması nedeniyle duruşma yapılmaksızın reddetmesi (madde 321/1), ya da yargılamanın yenilenmesine ve duruşmanın açılmasına karar vermesi (madde 321/2) gerekir. Yeniden yargılamanın temelini, aynı Kanun'un 311/1-f maddesindeki hal oluşturuyorsa mahkemenin yeniden yargılama yapma konusunda bir takdir hakkının bulunmadığı kuşkusuzdur. Mahkeme yargılamanın yenilenmesine karar vermişse bu kez serbestlik kuralı gereğince yeni bir yargılama yapacak, toplanan delilleri mevcut delillerle birlikte tartışıp değerlendirerek maddi gerçeğe ulaşmaya çalışacak ve sonuçta, önceki hükmü onaylayacak veya hükmün iptali ile dava hakkında yeniden hüküm verecektir (madde 323/1).

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; yeniden yargılama talebini kabule değer bulup, tarafların görüşünü alıp duruşma açarak yargılamanın yenilenmesi nedeni olarak ileri sürülen delilleri toplayan ilk derece mahkemesince,

CMK'nın 311/1-e maddesi kapsamında değerlendirdiği delilin hükme esas alınıp alınmayacağını da belirledikten (CMK 230/l-b maddesi) ve tüm delillerin serbestlik kuralı çerçevesinde tartışılmasından (CMK 2 16... . maddeler) sonra, önceki hükmün yerinde olduğunun anlaşılması halinde onaylanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken infazda tereddüde yol açacak biçimde yeniden hüküm kurulması suretiyle CMK'nın 323/1. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı CMK'nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Mardin 4. Ağır Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.