6. Ceza Dairesi

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 24.04.2023 tarihli ve 2021/577 Esas, 2023/1327 Karar sayılı kararının sanıklar ve katılan Kurum vekili tarafından temyizleri üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın itiraz yoluna tabi olduğu anlaşılmıştır.

İlk Derece Ankara 45. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2021 tarihli ve 2019/940 Esas, 2021/126 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında, nitelikli tehdit suçundan beraatlerine karar verilmiştir. B. İstinaf

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin 24.04.2023 tarihli ve 2021/577 Esas, 2023/1327 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Kurum vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile; sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106/2 a, c, 62. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 1 yıl 10... gün hapis cezalarına, sanık ... hakkında cezanın ertelenmesine, sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, karar verilmiştir.

A. Temyiz Sebepleri

1.Sanığın Temyiz İstemi Suçu işlemediğine, ilişkindir.

2.Katılan Kurum Vekilinin Temyiz istemi Alt sınırdan uzaklaşılarak ceza verilmesi gerektiğine, vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın isabetli olarak belirlendiği anlaşılmış, ancak kendisini vekil ile temsil ettiren katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi hukuka aykırı görülmüş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

A. Sanık ...

Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 231/12. maddesi gereği itiraz yoluna tabi oldukları, temyizlerinin mümkün olmadığı, aynı Kanun'un 264/1. maddesinde yer verilen "Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz." şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelenmesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşıldığından kararın, Tebliğname'ye uygun olarak İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık ...

Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, hükmün Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5271 sayılı Kanun'un 303. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına "katılan Kurum'un kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, katılan Kurum lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 14/1. maddesi uyarınca takdir edilen 5.500,00 TL maktu vekalet ücretinin sanıklardan eşit olarak alınarak katılan Bakanlığa verilmesine" ibaresinin eklenmesi sureti ile hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 45. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

21.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.