Ceza Genel Kurulu

Ceza Genel Kurulu         2024/443 E.  ,  2025/414 K.

Sanık ...’ın görevde yetkiyi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 257/1, 62, 50/1-a, 52/2-4 ve 53/1-5. maddeleri uyarınca 3.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, taksitlendirmeye ve hak yoksunluğuna, sanık ...’un ise aynı Kanun’un 257/1, 62, 51... /1-5. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, ertelemeye ve hak yoksunluğuna ilişkin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 19. Ceza Dairesince verilen 16.09.2019 tarihli ve 3-2 sayılı hükümlerin, sanık ..., sanık ... müdafii, katılan ... vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının onama ve bozma istemli 12.11.2019 tarihli ve 104826 sayılı tebliğnamesi ile dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmiştir.

Ceza Genel Kurulunca 08.03.2022 tarih ve 579-150 sayı ile; sanıklar hakkında görevde yetkiyi kötüye kullanma suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin, eksik araştırma ile hüküm kurulması, kabule göre de; sanıklar hakkında düzenlenen son soruşturmanın açılması kararında TCK'nın 53/5. maddesinin uygulanması talep edilmediği hâlde sanıklara ek savunma hakkı verilmeden ve yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanıklar hakkında aynı Kanun'un 53/5. maddesinin uygulanması sırasında, sadece 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmalarına karar verilmesi yerine, hangi hak ve yetkiye ilişkin olduğu gösterilmeksizin maddenin tümünü kapsayacak ve infazda tereddüt oluşturacak biçimde hatalı uygulama yapılması, sanık ... hakkında hükmedilen erteli hapis cezasının kısa süreli olmadığı nazara alınarak TCK'nın 53/3. maddesine göre sanığın kendi altsoyu yönünden 53/1-c maddesindeki haklardan yoksun bırakılamayacağı hususu hükmün gerekçesinde açıklanmakla birlikte kısa kararda bu hususa yer verilmeyerek sanık ... hakkında TCK'nın 53/1-2-3. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Yargıtay 7. Ceza Dairesince 03.07.2024 tarih ve 2-1 sayı ile sanık ...’ın görevde yetkiyi kötüye kullanma suçundan TCK'nın 257/1, 62... /1-5. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sanık ...’un ise aynı Kanun’un 257/1, 62... /1-5. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

Bu hükümlerin sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının onama istemli 03.09.2024 tarihli ve 88966 sayılı tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiileri, sanıklar hakkında yürütülen disiplin soruşturması aşamasında görev alan ve verilen disiplin cezasında imzası bulunan HSK üyesinin, bozma sonrası Yargıtay 7. Ceza Dairesince düzenlenen tensip zaptında Yargıtay üyesi olarak görev almasının adil yargılanma ilkesini ihlal ettiği, suçun unsurlarının oluşmadığı, sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği gerekçeleriyle temyiz başvurusunda bulunmuşlardır.

Sanık ... hakkında görevde yetkiyi kötüye kullanma suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının isabetli olup olmadığına ilişkin temyiz incelemesi yapılacak ise de Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 27. maddesi uyarınca öncelikle; sanık ... müdafiin temyiz talebi hususunda mevcut tebliğnamede bir görüş bildirilmediğinden, bu hususta ek görüş bildirilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmesinin gerekip gerekmediğinin değerlendirilmesi gerekmektedir.

Yargıtay 7. Ceza Dairesince sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla yargılama yapılarak verilen mahkûmiyet ve hükmün açıklanması kararlarının, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 03.09.2024 tarihli ve 88966 sayılı tebliğname düzenlenmiş ise de, sanık ... müdafinin temyiz istemi ve nedenleri değerlendirilmemiştir.

Yargıtay Kanunu'nun 28 ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 37. maddeleri uyarınca ilk derece mahkemeleri, bölge adliye mahkemeleri veya ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay Ceza Dairelerince verilen kararların temyiz yoluyla incelenmesinde, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, tüm temyiz edenlere yönelik hukuki görüşün açıklandığı bir tebliğnamenin düzenlenmesi zorunludur. Bu itibarla, sanık ... müdafii tarafından ileri sürülen temyiz nedenlerinin de değerlendirildiği bir ek tebliğnamenin düzenlenmesi gerektiğinden, dosyanın ek tebliğname düzenlenmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmelidir.

Açıklanan nedenlerle; Dosyanın, sanık ... müdafinin temyiz talebine yönelik ek tebliğname düzenlenmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2025 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.