1. Ceza Dairesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Bozma üzerine verilen Osmaniye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.11.2022 tarihli ve 2021/200 Esas, 2022/890 Karar sayılı kararının sanık, müdafii ile katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 18.12.2023 tarihli ve 2023/2236 Esas, 2023/8086 Karar sayılı ilâmı ile "görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2.Osmaniye 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.03.2025 tarihli ve 2024/313 Esas, 2025/84 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81, 35/2 ve 53. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle, eksik incelemeye, suçun sabit olmadığına ve lehe hükümlere ilişkindir.

2.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle, ceza miktarının yetersiz olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçta kullanılan silahın elverişliliği, hedef alınan vücut bölgeleri, sanığın eylemden sonraki davranışları birlikte değerlendirildiğine sanığın eyleme bağlı olarak açığa çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, yasal ve yeterli gerekçe ile takdiri indirim hükümlerinin uygulanmadığı, sanık hakkında uygulanması mümkün başkaca lehe hüküm bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanığın eylemi neticesinde katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Adli Tıp Kurumu Osmaniye Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 03.05.2016 tarihli rapora göre katılanın vücudunda boyun sol taraftan başlayıp orta hatta doğru yaklaşık 10 cm'lik cilt cilt altı derin kesi, sol dirsek üst kola yakın 2 cm'lik kesi olduğu, bu yaralanmaların basit tıbbi müdahale ile giderilebilir ölçüde hafif nitelikte olmadığı ve yüzde sabit iz oluşturduğu dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 35/2. maddesi uyarınca ceza belirlenirken makule yakın bir ceza tayini yerine yazılı şekilde 9 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklandığı üzere katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz istemleri eksik ceza tayini yönünden yerinde görüldüğünden, Osmaniye 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.03.2025 tarihli ve 2024/313 Esas, 2025/84 Karar sayılı kararının, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2025 tarihinde karar verildi.