4. Ceza Dairesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararıyla İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü kaldırılıp sanığın cezası yeniden belirlenerek mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; katılanın siyasi bir paylaşımına karşı sanık eylemini gerçekleştirdiğinden hakkında 5237 sayılı Kanun'un 125/3-b hükmünün uygulanması gerektiğine, gerekçe gösterilmeden İlk Derece Mahkemesi uygulamasının aksine temel cezanın alt sınırdan belirlendiğine, vekalet ücretinin eksik belirlendiğine, resen gözetilecek nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı, Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır. Ancak, kararda Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen;

Kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine, 5271 sayılı Kanun'un 325/1. maddesi ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesi uyarınca, İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında yargılandığı aynı davada hakaret suçundan mahkûmiyetine ve katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmiş olması da gözetildiğinde, katılan lehine istinaf yargılamasına ilişkin vekalet ücretine hükmedilmemesi, Dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği "Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararından vekalet ücretine ilişkin hüküm fıkrası çıkartılıp yerine 'Katılan vekille temsil edildiğinden İlk Derece Mahkemesindeki kovuşturma sürecine ilişkin olarak İlk Derece Mahkemesindeki hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 5.100,00 TL ve Bölge Adliye Mahkemesindeki kovuşturma sürecine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesindeki hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 5.500,00 TL vekâlet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine' ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Manisa 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.11.2025 tarihinde karar verildi.