20. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 15/03/2022 tarih ve 2020/158 E. - 2022/83 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ :

Davacı vekili, müvekkilinin 2019/04591 sayılı “...” ibareli 29,30,31,35,43.sınıf marka başvurusunun, davalı şirketin "..." ibareli markalarına dayalı olarak gerçekleştirdiği itiraz sonucunda dava konusu YİDK kararı ile reddedildiğini, ret kararına gerekçe olarak müvekkilinin 2018/81527 sayılı markası ile ilgili Ankara 5. FSHHM ‘nin 2019/17 E sayılı dosyasında verilen kararın gösterildiğini, ancak anılan kararın henüz kesinleşmemiş olduğunu, bununla birlikte müvekkilinin markası ile davalı markası arasında bir benzerlik bulunmadığını, müvekkili markasının “...” ve yumurtaların konulduğu kap anlamına gelen “...” kelimesinden türetildiğini, Ankara 5. FSHHM ‘nin 2019/17E sayılı dosyasında alınan bilirkişi raporunda, kararın aksine taraf markalarının benzer olarak değerlendirilmediğini, davalının markasının tanınmış ya da bilinen bir marka olmadığını ileri sürerek, 2020-M-2957 sayılı YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı Şirket vekili, müvekkili şirketin 2009 yılında kurulduğunu ve ... tavuk işi ile iştigal ettiğini, 2009/25922, 2011/92900 ve 2015/42701 sayılı tanınmış markaların sahibi olduğunu, 2020-M-2957 sayılı kararda Ankara 5.FSHHM.’nin 2019/17 E. sayılı dosyasında verilen karara dayanılmadığını, “...’’ ibaresinin, "her yönden vasat seviyedeki tüketiciler nezdinde” müvekkiline ait "..." ibareli markalar ile karıştırılacağını, markaların ilk dört harflerinin aynı olduğunu, işaretin başlangıç kısımlarındaki bu benzerliğin büyük önem taşıdığını, yine kelimelerin son harflerinin de aynı olduğunu, davacı tarafa ait markanın orta bölümünde yer alan horoz figürünün kanatlarındaki yaprak şekil unsuru ve "..." sözcük unsurları ile müvekkilinin markasındaki yaprak biçiminde tasvir edilen şekil unsuru ve yine “... ...” ibareleri arasında çok yakın benzerlik bulunduğunu, her iki markanın da benzer ürünlerde kullanılacağı düşünüldüğünde taraf markalarının benzer kavramsal unsurlara referans yaptığının kabulü gerekeceğini, Diyarbakır 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 10.04.2019 tarih ve 2017/137 E., 2019/1305 K sayılı kararında müvekkilinin markalarının tanınmış olduğunun tespit edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, davacı adına tescilli "..." esas ibareli markalar ile davalının "..." ibareli markası arasında biçim, renk, grafik unsurlar, düzenleme ve tertip tarzı olarak görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, ortalama düzeydeki alıcı kitlesinin, yargılama konusu ürünler için ayırdığı satın alım ve yararlanım süresi içinde, davacının "..." markasını gördüğünde bunun davalının mesnet markalarından farklı bir marka olduğunu algılayamayabileceği, tescilli markaların bir uzantısı, yeni bir versiyonu, yeni bir serisi olarak algılanmasının ihtimal dahilinde olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ :

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde, davalının müvekkilinin marka başvurusuna itirazlarının haksız ve kötüniyetli olduğunu, YİDK'nin müvekkilinin 2018/81527 sayılı marka başvurusu hakkında davalı tarafından açılan Ankara 5. FSHHM'nin 2019/17 Esas sayılı dosyasında verilen kesinleşmemiş ve bağlayıcı olmayan karara istinaden davalı itirazının kabulüne karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, taraf markaları arasında benzerlik ve karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, Ankara 5. FSHHM'nin 2019/17 Esas sayılı dosyasında sunulan bilirkişi raporunun mahkemece incelenmediğini, davalı markalarının tanınmış olmadığı kabul edildiğinden, dava konusu markanın piyasada tanınmayan/bilinmeyen bir markadan iltibas edildiğinin kabul edilemeyeceğini ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının istinaf incelemesi yapılarak kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Dava, başvurunun reddine dair YİDK kararının iptali istemine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, dava konusu "...+şekil" ibareli başvuru ile davalı Şirket'in redde mesnet "..." asli unsurlu markaları arasında, 6769 sayılı SMK'nın 6/1 maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde karıştırılma tehlikesinin bulunduğu, zira karşılaştırılan markalar arasında kapsamları yönünden emtia benzerliği şartı sağlandığı gibi, dava konusu başvurunun asli unsuru olan "..." ibaresi ile redde mesnet markaların asli unsuru "..." ibaresinin, tüketici dikkatini ilk bakışta çeken ilk dört harfleri ortak olduğu gibi, kullanılan renkler ve geneline hakim olan tertip tarzı itibariyle de markalar arasında yüksek dereceli benzerlik bulunduğu, başvuru markasında yer verilen diğer kelime ve şekil unsurlarının yeterli ayırt ediciliği sağlamadığı, nitekim işbu davanın tarafları arasında görülen Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 22/11/2023 tarih, 2022/2670 Esas, 2023/6741 Karar sayılı kararında da "..." asli unsurlu marka başvurusunun, "..." asli unsurlu davalı markaları ile benzer bulunduğu anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

1.Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2.Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 732,00-TL maktu istinaf karar ve ilam harcından, davacı tarafından istinaf başvurusunda yatırılan 427,60-TL istinaf karar ve ilam harcının mahsubu ile bakiye 304,40-TL'nin davacıdan tahsili ile Hazineye irat kaydına,

3.İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin uhdesinde bırakılmasına,

4.İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 22/01/2026 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi. GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 22/01/2026