4. Ceza Dairesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

İlk Derece Mahkemesince Cumhurbaşkanına hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz istemi, istinaf gerekçelerinin incelenmediğine, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesiz olduğuna, haksız bir şekilde tanık dinletme taleplerinin reddedildiğine, sanığın, müdafiiden yararlanma hakkının ihlal edildiğine, sanığın peşinen suçlu olarak görüldüğüne, katılan vekilinin, heyetin görüşmesi sırasında mahkeme salonunda kalmasına hukuksuz bir biçimde izin verildiğine, dosyadaki beyan ve delillere karşı diyeceklerinin dikkate alınmadığına, delillerin tartışılmadığına, hukuki güvenlik ve etkin savunma haklarının ihlal edildiğine, sanığın atılı suçtan cezalandırılamayacağına yöneliktir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; sanık müdafiinin diğer temyiz nedenlerine itibar edilmemiştir. Ancak;

1.Kocaeli 5. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından yapılan 04.01.2019 tarihli suç duyurusunda, sanığın, Cumhurbaşkanı ile o dönemin donanma komutanı olan ...'ye yönelik sözlerinden dolayı ihbarda bulunulması ve soruşturma sırasında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan tefrik kararı verilmesi, Cumhurbaşkanına hakaret suçu ile birlikte kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçunun işlendiğinin kabulü halinde, eylemin tek olması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 44. maddesi gereğince daha ağır hüküm içeren 5237 sayılı Kanun'un 299. maddesi uyarınca hüküm kurulmasının gerekmesi karşısında, sanık hakkında ...'ye yönelik sözleri nedeniyle yürütülen Kocaeli Cumhuriyet Başsavcılığının 2019/836 Sor. numaralı dosyasının akıbeti araştırılıp, bu sözlerinden dolayı sanık hakkında dava açılıp açılmadığının, dava açılmış ise karar verilip verilmediğinin, karar verilmiş ise kesinleşip kesinleşmediğinin tespit edilmesinden sonra mahsup hususu da gözetilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2.Kocaeli 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/260 E. sayılı dosyasında tanık olarak ifadelerine başvurulan .. ile ....'nin soruşturma ve kovuşturma aşamasında verdikleri ifadelerinin, denetime olanak verecek bir biçimde tasdikli birer suretleri dosya arasına alınmadan eksik incelemeyle karar verilmesi,

3.5237 sayılı Kanun'un 299/2. maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin oluşabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesinin gerekmesi karşısında, olayın gerçekleştiği yerler ve bu yerlerin fiziksel özellikleri kararda gösterilmeden, buralarda aleniyet ögesinin de ne şekilde oluştuğu açıklanmadan, sanığın cezasında ilgili kanun maddesi uyarınca artırım yapılması,

4.Olay gecesi sanığa atfedilen sözlerin söylendiği zaman dilimleri ve aralarındaki fasıla tam olarak tespit edilip kararda bu husus üzerinde saptama yapılmadan, 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi, Nedenleriyle hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Kocaeli 9. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.11.2025 tarihinde karar verildi.