8. Ceza Dairesi

Yapılan ön inceleme neticesinde Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.10.2007 tarihli ve 2007/481 Esas, 2007/927 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:

Temyiz süresinin geçmesinden doğan sonuçları ortadan kaldırmak üzere başvurulan eski hale getirme talebiyle ilgili olarak değerlendirme yapma ve karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'a ait olması karşısında, sanığın eski hale getirme talebi niteliğindeki 18.06.2025 tarihli dilekçesine yönelik yerel mahkeme tarafından verilen ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu belirlenmekle, ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanığın, 31.10.2007 tarihinde yokluğunda verilip, son bilinen adresine 10.12.2007 tarihinde 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesi uyarınca usulüne uygun olarak tebliğ edilen karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310/1. maddesinde belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 18.06.2025 tarihinde haklı bir sebebe dayanmayan eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteğinde bulunduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.12.2025 tarihinde karar verildi.