4. Ceza Dairesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık müdafinin temyiz istemi özetle; hükmün gerekçesiz olduğuna ve lehe delillerin değerlendirilmediğine ilişkindir. III. GEREKÇE

1.Tanık anlatımları arasındaki çelişkiler giderilmeyip, olaya dair kamera kayıtları değerlendirilmeden ve hangi beyana ne şekilde üstünlük tanındığı yeterince açıklanıp tartışılmayarak, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle sanık hakkında yazılı şekilde mahkumiyet hükmü verilmesi,

2.Kabule göre de; Sanığın, hakaret eylemini, sokağa çıkma yasağının olduğu saatte gerçekleştirmesine karşın, 5237 sayılı Kanun’un 299/2. maddesinin uygulanması, Hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İstanbul 52. Asliye Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.01.2026 tarihinde karar verildi.