4. Ceza Dairesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde yapıldığı, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olarak, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sübuta, eksik inceleme yapıldığına, alt sınırdan uzaklaşma gerekçesinin soyut ve yerinde olmadığına, ayrıca sanık hakkında daha önceden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen iki dosyayla, incelemeye konu dosyanın birleştirilerek karar verilmesi gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yöneliktir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1.Sanığın incelemeye konu Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 07.04.2023 tarihli 2021/639 Esas, 2023/146 Karar sayılı hükmüne konu olan hakaret eylemlerinin 02.01.2017- 18.12.2017 tarihleri arasında gerçekleşmesi, bu eylemlere yönelik 22.06.2020 tarihli iddianamenin düzenlenmesi, Kocaeli 9. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 28.09.2020 tarihli 2019/899 Esas, 2020/886 Karar sayılı dosyasına konu eylemlerinin ise 07.04.2015- 17.07.2016 tarihleri arasında işlenmesi ve 11.06.2019 tarihli iddianeme tanzim edilmesi karşısında; her iki dosyadaki eylemlerin ilk iddianamenin düzenlenme tarihinden önce işlendiği ve hukuki kesinti olmadığı anlaşıldığından, ilgili dava dosyası getirtilip tüm deliller birlikte değerlendirilerek, 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi, anılan ilam kesinleşti ise belirtilen dava dosyasının bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya içine konulması sağlanarak, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinin uygulanma koşullarının gerçekleştiğinin tespiti halinde bu madde uyarınca artırım uygulanıp, kesinleşen dosya yönünden de mahsup işleminin yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2.5237 sayılı Kanun'un 61. maddesindeki ölçütler ve aynı Kanun'un 3. maddesindeki “fiilin ağırlığı ile orantılı ceza verilmesi ilkesi” çerçevesinde somut olay açıkça irdelenerek, temel cezanın saptanması gerektiği gözetilmeden, dosya içeriğiyle uyumlu olmayan "… suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri, suç sebep ve saikleri gözönünde bulundurularak..." gibi maddedeki bazı ibarelerin tekrarlanması suretiyle, temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak ve hakkaniyet ölçülerine uyulmayarak fazla tayini, Hukuka aykırı bulunmuştur.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.12.2025 tarihinde karar verildi.