20. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 28/12/2018 tarih ve 2017/351 E. - 2018/508 K. sayılı kararın Dairemizce incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve istinaf dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARININ ÖZETİ :Davacı vekili, müvekkilinin tanınmış "..." markalarının sahibi olduğunu, davalı gerçek kişinin ise 2016/57261 sayılı "..." ibareli marka başvurusunu yaptığını, müvekkilince bu başvuruya yapılan itirazın 25. sınıf mallar yönünden kısmen kabul edildiğini, ancak sair sınıflar yönünden itirazlarının reddedildiğini, müvekkili markasının tanınmış marka olması nedeniyle tüm sınıflarda korunması gerektiğini, tüketicilerin dava konusu markayı, müvekkili markasının bir serisi olarak nitelendireceğini, dava konusu marka ile davalının, müvekkilinin markasından faydalanma amacı taşıdığını, dava konusu markanın "..." şeklinde okunacağını, müvekkili markasının ise "..." olarak telaffuz edileceğini, genel intiba açısından markalar arasındaki ayniyet derecesindeki benzerliğin halkı yanıltabileceğini, davalı marka başvurusunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, 2017-M-7305 sayılı YİDK kararının iptaline, dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, başvuru kapsamında kalan mal ve hizmetler yönünden taraf markaları arasında iltibas tehlikesinin bulunmadığını, davacının diğer iddialarının da yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ ÖZETİ: Mahkemece, davalının "..." ibareli marka başvurusu ile davacının "...","..." ibareli tescilli markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel bir benzerlik oluşmuş ise de başvuru kapsamında kalan mal/hizmetler yönünden ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, ortalama düzeydeki tüketici kesimi nazarında başvuru kapsamında kalan emtia yönünden her iki marka arasında işletmesel bağlantı olduğu, bu anlamda idari ve ekonomik açıdan birbiriyle bağlantılı işletmelere ait marka algısı oluşmayacağı, başvuru kapsamında kalan emtia yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/1 maddesi koşullarının oluşmadığı, davalı marka başvurusunun, davacı taraf markalarının tanınmışlığından haksız yarar sağlayabileceğinin, bu markaların itibarına zarar verebileceğinin veya ayırt edici karakterini zedeleyici sonuçlar doğurabileceğinin kanıtlanmadığı, marka başvurusunun kötü niyetli yapıldığının da ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ:

Davacı vekili, dosyada mübrez olan bilirkişi raporunda, müvekkili markaları ile dava konusu başvurunun kapsamları yönünden aynı olduğunun açıklandığını, mahkemece, hatalı bilirkişi raporu esas alınarak varılan benzerlik olmadığına ilişkin kanaatin bütünüyle hatalı olduğunu, markalar arasındaki iltibas ilişkisinin derinlemesine incelenmediğini, oysa taraf markaları arasında benzerlik bulunduğunu, mahkemece dava konusu başvuru kapsamanda yer alan emtianın, müvekkili markalarının kapsamında yer alan emtia ile aynı olduğununun ve yan yana bitişik standlarda satılacağının dikkate alınmadığını, tanınmış markaların sadece tescilli olduğu sınıflarda değil, tüm sınıflar bakımından kanun koyucu tarafından koruma altına alındığını, davalı başvurusunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir. İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır.

Dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, "..." ibareli başvuru ile davacının itirazına mesnet "..." ve "..." asıl unsurlu markalar arasında, başvuru kapsamında kalan mal ve hizmetler yönünden 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin olmadığı, dava konusu başvuruya yeterli ayırt ediciliğin sağlandığı, davacı markalarının tanınmış olmalarının da varılan sonucu değiştirmeyeceği, dava konusu başvurunun kötü niyetli yapıldığının ispat edilemediği anlaşılmakla, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine dair hüküm kurmak gerekmiştir.

1.Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2.Harçlar Kanunu uyarınca alınması gereken 615,40-TL maktu istinaf karar ve ilam harcı, davacı tarafından istinaf başvurusunda yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına,

3.İstinaf aşamasında davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı uhdesinde bırakılmasına,

4.İstinaf aşamasında duruşma açılmadığından taraflar lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda oybirliği ile 25/12/2025 tarihinde HMK 361. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde Yargıtay temyiz yolu açık olmak üzere karar verildi. GEREKÇELİ KARARIN YAZILDIĞI TARİH : 08/01/2026