T. C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 24.

HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2026/121 - 2026/301 T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A K A R A R

Mahkemece verilen karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. İstinaf talebinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı ile davacı şirket arasında Ankara ili Altındağ ilçesinde kullanılmak üzere Alçak Gelirim Elektrik Enerjisi Satışına ilişkin Perakende Satış sözleşmesi imzalandığını, sözleşme kapsamında davalı tarafından elektrik tüketimine ilişkin borcun davacıya ödenmediğini, davalı tarafın sözleşmeden kaynaklanan yükümlülüklerini yerine getirmeyerek kendisine her ay düzenli fatura gönderilmesine rağmen söz konusu borcu ödemediğini, bunun üzerine davacı şirket tarafından davalı şirket aleyhine Ankara 3. İcra Müdürlüğünün 2015/23735 E. Sayılı dosyası üzerinden icra takibi başlatıldığını, karşı tarafın borca ve ferilerine itiraz ettiğini ve takibin durduğunu belirterek, davalı/borçlunun itirazlarının iptali ile alacağın %20’sinden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, davacı tarafın icra takibine ve akabinde itirazın iptali davasına konu ettiği 25.04.2012 tarihli faturanın davalıya tebliğ edilmediğini, tedarikçi şirketin değiştirildiği esnada faturadan haberdar olunduğunu ve ödemeye zorlandığını, davalı şirketin faturanın düzeltilmesi talebinde bulunduğunu ancak bu talebe cevap verilmediğini, daha sonra söz konusu faturanın 3 yıl sonra 30.10.2015 tarihinde icra takibine konu edildiğini, takibe yapılan itiraz neticesinde takibin durduğunu ve bu hususun karşı tarafa tebliğ edildiğini, ancak davacı tarafından 2017 yılında yani yasada belirtilen 1 yıllık süre geçtikten sonra itirazın iptali davası açıldığını, TEİAŞ’ın 14.02.2012 tarihinde davalı şirkete gönderdiği yazı ile kendi şirketine abone olunması gerektiğini söylediğini, böyle bir yasal zorunluluktan bahsedilmesi üzerine davalı ile davacı arasında 19.03.2012 tarihli abonelik sözleşmesi imzalandığını, davacı tarafından 19.03.2012 ilk okuma ve 31.03.2012 son okuma tarihli fatura gönderilip bu faturanın ödenmediği iddia edilerek fatura döneminden 3 yıl sonra 30.10.2015 tarihinde icra takibi başlatıldığını, davacı tarafından davalı şirkete aradaki 12 günlük süreye ait fatura bedelinin ödettirilmeye çalışıldığını halbuki davalı şirketin 12 gün içerisinde 7.978,72 TL tutarında elektrik harcamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, diğer tedarikçi firmalarla daha sonrasında ve öncesinde yapılan sözleşmeler uyarınca kesilen fatura bedellerinin hepsinin davalı şirket tarafından ödendiğini, 19.03.2012 ilk okuma 31.03.2012 son okuma tarihli 04/2012 dönemine ait faturanın davacı tarafından hatalı olarak düzenlendiğini belirterek, davanın reddi ile alacağın %20’sinden aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatının davacıdan alınarak davalıya verilmesini talep etmiştir.

MAHKEME KARARI : Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davalının Ankara 3. İcra dairesinin 2015/23735 E sayılı takip dosyasına vaki itirazının kısmen iptaline, takibin 7.978,72 TL asıl alacak üzerinden aynı koşullarla devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, alacağın likit olduğu anlaşılmakla asıl alacak tutarı olan 7.978,72 TL nin %20'si oranında hesaplanacak icra inkar tazminatının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, yasal koşulları oluşmadığından davalının kötüniyet tazminatı talebinin reddine ve dava açıldıktan sonra davalı tarafından yapılan ödemenin icra müdürlüğünce infaz aşamasında dikkate alınmasına yönelik karar verilmiş, hükme karşı davalı vekili tarafından istinaf talebinde bulunulmuştur.

İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ :Davalı vekili istinaf talebinde, Davaya konu edilen ilk okuma 19.03.2012 son okuma 31.03.2012 olan ve Nisan 04/2012 dönemine ait 25.04.2012 tarihli tedarikçi şirketin değiştirildiği esnada düzenlenmiş faturanın davalıya tebliğ edilmediğini, davacı şirketten 31.03.2012 tarihinden sonra elektrik satın alınmadığını ve başka bir sağlayıcı ile sözleşme yapılarak bu durumun davacıya bildirildiğini, davacı tarafından hatalı olarak düzenlenen 04/2012 dönemine ait olduğu ileri sürülen 25.04.2012 ödeme tarihli 7.978,72TL bedelli fatura ile ilgili üç buçuk yıl sonra yani 30.10.2015 tarihinde icra takibi başlatıldığını, icraya konu edilen faturanın kendilerine tebliğ edilmediğini ve o tarihte ... Elektrik Dağıtım şirketi ile sözleşme yapıldığını dolayısıyla ödemelerin bu şirkete yapıldığını, davalı tarafından takibe konu edilen 7.978,72 TL ücretin 28.11.2018 tarihinde dava sonuçlanmadan icra dosyasına yatırıldığını ve ödeme makbuzunun mahkeme dosyasına sunulduğunu, bilirkişi tarafından 8.882,50 TL tutarındaki faturanın davalıya tebliğ edildiğinin ve bu faturanın davalı tarafından ödendiğinin belirtildiğini, arkasından gelen ve davaya konu edilen 04/2012 dönemine ait 7.978,72 TL tutarındaki faturanın ise davalı tarafa tebliğ edilmediği bu sebeple ödenmediğine ilişkin raporda tespitler yapıldığını, ancak mahkemece bu hususun dikkate alınmadığını belirterek, mahkeme kararının kaldırılıp davanın reddine karar verilmesini ve Ankara 3. İcra Müdürlüğünün 2015/ 23735E. sayılı icra dosyasının tüm ferileri ile birlikte iptali ile ödenen paranın davalı tarafa iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Dava, elektrik tüketim bedelinin tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptaline ilişkindir.

Ankara 3. İcra Müdürlüğünün 2015/23735 Esas sayılı takip dosyasının incelenmesinde, 30.10.2015 tarihli takip talebi ile davacı alacaklı vekili tarafından, davalı borçlu aleyhine 7.978,72 TL asıl alacak ve 3.835,10 TL gecikme faizi ile 690,32 TL gecikme faizine ilişkin KDV olmak üzere toplam 12.504,14 TL alacak için ilamsız takip yapıldığı, ödeme emrinin davalı borçluya 06/10/2015 tarihinde tebliğ edildiği, davalı temsilcisi tarafından 09/10/2015 tarihli itiraz dilekçesiyle borca itiraz ettiği ve takibin durdurulduğu görülmüştür.

Somut olayda her ne kadar davacı vekilince davaya ve icra takibine konu faturanın taraflar arasındaki sözleşme hükümlerine uygun olarak düzenlenmediği iddia edilmiş ise de, elektirik mühendisi tarafından tanzim edilen ve dosya kapsamına kazandırılarak hükme esas alınan 07.08.2018 tarihli bilirkişi kök raporunda ;7.978,72 TL tutarlı faturanın mevzuata uygun olarak düzenlendiği ve davalı tarafından davacıya ödenmesi gerektiği, taraflar arasındaki sözleşme hükümleri nazara alındığında davacı tarafça tahakkuk ettirilen faturanın veya ödeme bildiriminin müşterinin kullanım yeri adresine tebliğ edilmesi gerekirken davaya konu faturanın icra takibinden önce davalı aboneye tebliğ edilmediği ve davacının icra takibi ile temerrüde düştüğü tespit edilmiş, bu kapsamda, davalı borçlunun icra takibinde talep edilen 3.835,10 TL gecikme faizi ile 690,32 TL gecikme faizine ilişkin KDV alacağından sorumlu olmadığı anlaşılmıştır. Mahkeme tarafından dosya kapsamına kazandırılan bilirkişi raporunun hüküm kurmaya ve denetime elverişli olduğu değerlendirilmiştir.

İnceleme, 6100 sayılı HMK'nın 355. madde hükmü uyarınca istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak ve kamu düzenine aykırı hususların olup olmadığı gözetilerek yapılmıştır. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle istinaf olunan ilk derece mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, yerinde bulunmayan bütün istinaf sebeplerinin reddi ile davalı vekilinin istinaf başvurusunun ESASTAN REDDİNE karar verilmiştir.

1.Davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1/b/1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2.İstinaf harç ve yargılama giderlerinin istinaf kanun yoluna başvuran davalı üzerinde bırakılmasına,

3.Kararın ilk derece mahkemesince taraflara tebliğine, Dosya üzerinde yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlık konusu miktar dikkate alındığında HMK'nın 362/(1)-a maddesi gereğince KESİN olmak üzere, 26/02/2026 tarihinde oybirliği ile karar verildi.