I- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen 16.04.2020 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 16.04.2020 tarihli ve 2019/911 Esas, 2020/733 sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı Kanun’un 286/2-d maddesi uyarınca; “ İlk defa Bölge Adliye Mahkemesince verilen ve 272/3 maddesi kapsamı dışında kalan mahkûmiyet kararları hariç olmak üzere, ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 16.04.2020 tarihli ve 2019/911 Esas, 2020/733 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen 16.04.2020 tarihli temyiz isteminin reddine ilişkin ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 35/2, 62... maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezasına hükmedildiği, sanığın istinaf talebi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince İlk Derece Mahkemesinin mahkûmiyet hükmü kaldırılarak sanığın 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h, 62... . maddeleri gereği 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık aleyhine istinaf bulunmaması sebebiyle 5271 sayılı CMK'nın 283. maddesi uyarınca sanığın hırsızlık suçundan 4 yıl 2 ay hapis cezasının 2 yıl 1 ay hapis cezası üzerinden infazına karar verildiği anlaşılmakla, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyizi kabil olması nedeniyle Tebliğname'de onama isteyen görüşe iştirak edilmeyerek, bu suretle temyiz isteminin reddine ilişkin 16.04.2020 tarihli ek kararın hırsızlık suçu yönünden kaldırılmasına karar verilmek suretiyle 04.03.2020 tarihli hükmün temyiz incelemesinde,

İlk Derece Mahkemesince hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. 5271 sayılı CMK’nın 288. maddesinin “Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.” ve aynı Kanun’un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; sanığın temyiz isteminin, tanıklar dinlenmeden karar verildiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA,dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.