Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan firma tarafından görevine son verilmesi sonrası yapılan ihtara rağmen, görevi sırasında kullanılmak üzere kendisine teslim edilen ... plaka sayılı aracı şirkete iade etmemek sureti ile, hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan olayda; Üzerine atılı suçu kabul etmeyen sanığa şirket tarafından uhdesindeki otoyu teslim etmesi için ihtar tebliğ edildiğinin dosyadaki belgelerden anlaşıldığı, sanığın otoyu teslim ettiğine yönelik herhangi bir kanıt gösteremediği gibi şikâyet olunan dönemde bu otoyu kullanırken sanık adına düzenlenmiş trafik idari para cezası karar tutanağının da ibraz edilmesi karşısında, ihtar tebliğinden sonra aracın sanık tarafından kullanılmaya devam olunduğu ve teslim edilemediği anlaşılmakla, sanığın üzerine atılı suçun tüm unsurları ile sübut bulduğu ve hükümden sonra 24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşmaya tabi TCK'nın 155/2 maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan cezalandırılması gerekirken, dosyadaki kanıtlara itibar edilmeme gerekçesi de kararda tartışılmadan delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, 07.01.2026 tarihinde karar verildi.