Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I.Nakil Aracı Yönünden

Dosya kapsamına göre aracın müsaderesi için gereken şartların gerçekleşmediğinin ve Mahkemenin nakil aracının müsaderesine yer olmadığına ilişkin kabul ve gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşılması karşısında katılan vekili ve sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin ve sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle nakil aracının iadesine dair hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Hükmü Yönünden Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1.Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2014 tarih ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar sayılı ve 16.05.2017 tarih ve 2015/398 Esas, 2017/272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtilmekle; İncelemeye konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 08.09.2014, iddianame düzenleme tarihinin 13.10.2014 olduğu,

Sanığa ilişkin temyizde düzeltilerek onama suretiyle kesinleşen Cizre 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2020/14 Esas, 2020/288 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 23.08.2014, iddianame düzenleme tarihinin ise 12.09.2014 olduğu gözetilerek suç tarihlerine ve işlenen suçun niteliğine göre sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyanın celp edilerek incelenmesi, kesinleşen cezanın mahsubuna karar verilmesinin düşünülmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, 12.09.2014 tarihli iddianame ile hukuki kesinti gerçekleştiği gözetilmeden, suç tarihi 09.10.2014 olan Şırnak Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/193 Esas, 2021/135 Karar sayılı dosyası esas alınarak sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması ve anılan Şırnak Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/193 Esas, 2021/135 Karar sayılı dosyasında sanık hakkındaki mahkûmiyet kararının kesinleşmediği gözetilmeden cezanın mahsubuna karar verilmesi suretiyle hükmün karıştırılması,

2.Gümrük İdaresi tarafından düzenlenen ... varakası ile kovuşturma aşamasında bilirkişi raporunda belirlenen CIF kıymetlerin farklı olması karşısında, CIF kıymetler arasındaki farkın sebebinin tespiti ile çelişki giderilerek eşyanın değerinin tespit edilmesi ve yapılacak ihtaratların belirlenen yeni değer üzerinden yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3.7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 5/2. maddesi uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulanmasının olanaklı hale geldiği ve sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmadığı cihetle, suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarın sanık tarafından kovuşturma evresinde ödenmesi halinde 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca cezasında yarı oranında indirim yapılacağının ihtar edilmesi gerektiği gözetilmeden sanığın cezasında üçte bir oranda indirim yapılacağı ihtar edilerek indirim oranında yanıltılması ve hüküm verilinceye kadar ödenmesinin ihtarı yerine duruşma gününe kadar süre verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

4.İddianame ile müsaderesi talep edilen kaçak sigaralar hakkında karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur. Açıklanan nedenlerle, katılan vekilinin ve sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 16.12.2025 tarihinde karar verildi.