11. Hukuk Dairesi 2025/3702 E. , 2026/386 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi
İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
KARAR
I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin "..." esas unsurlu markalarının bulunduğunu, bu markaları mesnet göstererek davalı şirketin 2016/76874 sayılı "... +şekil" ibareli marka başvurusuna yaptıkları itirazın Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararıyla reddedildiğini, taraf markalarının ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, "..." ibaresinin aynı zamanda müvekkilinin ticaret unvanının çekirdek unsurunu oluşturduğunu, davalının, müvekkilinin tanınmış markasından haksız kazanç elde etmeyi amaçladığını, dava konusu markadaki ek unsurların ayırt ediciliği sağlamadığını, müvekkilinin "..." alan adının da sahibi olduğunu, başvuru konusu markanın, müvekkilinin markaları ile aynı mal ve hizmetleri içerdiğini, dava konusu başvurunun kötüniyetle yapıldığını ileri sürerek YİDK kararının iptaline ve dava konusu marka başvurusunun tescili halinde hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP 1.Davalı Kurum vekili cevap dileksinde, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir. 2.Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde, davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu 2016/76874 sayılı marka başvurusu ile davacının önceki tarihli markaları arasında kısmen emtia benzerliği bulunduğu; ancak taraf markalarını oluşturan işaretlerin görsel ve özellikle de kavramsal açıdan birbirleri ile ciddi ve somut farklılıklar taşıdıkları, bu farklılıkların ilgili tüketici nezdinde markaların da derhal birbirlerinden ayrıştırılmalarını sağlar nitelikte olduğu, marka işaretleri arasında karıştırılma ihtimali bulunmadığı, markalar benzer görülmediğinden davacının üstün hakkının bulunmadığı, başvurunun kötüniyetle tescil konusu edildiği iddiasının ispatlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince istinaf edilmiştir.
IV. İSTİNAF
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Dava ve Hukuki Nitelendirme Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
VI. SONUÇ:
Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 22.01.2026 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
