10. Ceza Dairesi 2025/10249 E. , 2026/862 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.
Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ
A. Fethiye 2.
Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.
B. Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 5.
Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;
1.Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,
2.Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,
3.Eksik inceleme yapıldığına,
4.5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin sanık hakkında uygulanmaması gerektiğine, İlişkindir. III. GEREKÇE
İlk Derece Mahkemesince 08.09.2024 tarihli eylem sabit görülmediğinden Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli kararının başlık kısmında "01.02.2024, 02.04.2024, 03.08.2024, 02.10.2024" olan suç tarihlerinin, "01/02/2024, 02/04/2024, 03/08/2024, 08/09/2024, 02.10.2024" olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak görülmüştür.
Zincirleme suçu oluşturan son suçun işlendiği tarihte yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesine göre gün adli para cezasının alt sınırı 100,00 Türk Lirası olmasına rağmen İlk Derece Mahkemesince gün adli para cezası 40,00 Türk Lirası olarak hesaplanmak suretiyle eksik cezaya hükmedilmişse de, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna delillerin değerlendirilmesine, 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin sanık hakkında uygulanmasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, eleştiri dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Fethiye 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Denizli Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.02.2026 tarihinde karar verildi.