Sanık hakkında Yargıtay 11. Ceza Dairesinin, 23.10.2023 tarihli ve 2023/3899 Esas, 2023/7433 Karar sayılı kanun yararına bozma kararı üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma üzerine yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olduğu, Mahkemece bozma kararının gereğinin yerine getirildiği, kararda bu yönden herhangi bir isabetsizlik görülmediği tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık, sanık müdafi ve katılan vekilinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; Tekerrüre esas alınan ilamın kesinleşme tarihinin 18.04.2013 olmasına rağmen, hüküm fıkrasında 04.01.2011 şeklinde hatalı yazılması,

Yasaya aykırı, sanık, sanık müdafi ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan "04.01.2011" ibaresinin çıkartılarak yerine, "18.04.2013” ibaresinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, Tebliğaname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.11.2025 tarihinde karar verildi.