Sanıklar hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Olayın oluş biçimi, sanıkların aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1.Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08.04.2014 tarihli ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar sayılı ve 16.05.2017 tarihli ve 2015/398 Esas, 2017/272 Karar sayılı kararlarında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından; Temyiz incelenmesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 03.09.2014, iddianame düzenlenme tarihinin 01.10.2014 olduğu, UYAP kayıtlarının incelenmesi sonunda, Muradiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2025/111 Esas sırasında kayıtlı dosyasında suç tarihinin 13.09.2014, iddianame düzenlenme tarihinin ise 26.09.2014 olduğu,

Bu dosyadaki eylemin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre adı geçen sanık ...'ın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun’un 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından dosyaların incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanık ...'ın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

2.7242 sayılı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulanmasının olanaklı hale geldiği ve sanıklara soruşturma aşamasında etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmadığı cihetle, suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarının sanıklar tarafından kovuşturma evresinde ödenmesi halinde 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesi uyarınca cezasında yarı oranında indirim yapılacağının ihtar edilmesi gerektiği gözetilerek, sanıklara indirim oranı ve hüküm verilinceye kadar ödeme yapılabileceği belirtilmeden yazılı şekilde ihtarat yapılması,

3.Suç konusu kaçak sigaranın tamamı hakkında 5607 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca müsadere kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yalnızca numune olarak alınan sigaraların müsaderesine karar verilmesi,

4.Suçta kullanılan aracın iyiniyetli üçüncü kişiye ait olduğundan bahisle nakil aracının iadesine karar verilmiş ise de; kaçak eşyaların değeri ile iadesine karar verilen nakil vasıtasının değeri göz önüne alındığında, 5237 sayılı Kanun'un 54/3. maddesinin üçüncü fıkrasına göre aracın müsadere edilmesinin hakkaniyete aykırı sonuçlar doğurmayacağı gözetilerek, suça konu nakil aracı üzerinde 14.08.2014 tarihli ihtiyati tedbir kararı bulunduğu anlaşılmakla, tedbir kararının akıbeti araştırılarak suça konu aracın ikinci kez kaçakçılık suçunda kullanılıp kullanılmadığı ve aracın suçun işlenmesine tahsis edilip edilmediği hususunun araştırılması ve malen sorumlunun iyi niyetli üçüncü kişi durumunda olup olmadığı tespit edilerek sonucuna göre aracın müsadere edilip edilmeyeceğine karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi, bozmayı gerektirmiştir. Açıklanan nedenlerle, sanık ... (....) ...., sanık ..., katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 27.11.2025 tarihinde karar verildi.