onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarih, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca İlk Derece Mahkemesince verilen "mahkumiyet" kararı, istinaf mercii tarafından "beraat" kararı verilerek hükmün türü değiştirildiğinden temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.06.2023 tarihli ve 2019/322 Esas, 2023/478 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, katılana yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 87/3, 29/1, 62/1, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca 10.480,00-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 13.03.2024 tarihli ve 2023/4087 Esas, 2024/852 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde; aynı Kanun’un 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile; sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 25/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/2-d maddesi gereğince beraatine karar verilmiştir.

Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üzerine atılı suçtan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın kendisine ve eşine yönelmiş haksız saldırıyı defetmek için katılanda yaralamaya neden olan eyleminin meşru savunma sınırları içerisinde kaldığı değerlendirilerek üzerine atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanığın beraatine karar verildiği halde ''suça sürüklenen çocuğun'' şeklinde yazılmasının maddi hatadan ibaret olduğu, verilen karar kanuna uygun olup sonucu değiştirmediği anlaşılmakla, söz konusu maddi hatanın Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 13.03.2024 tarihli ve 2023/4087 Esas, 2024/852 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasının 3 numaralı bölümünden ''suça sürüklenen çocuğun'' ibaresinin çıkartılarak yerine ''sanığın'' ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 18. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2025 tarihinde karar verildi.