T. C. ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ BAM 35.

HUKUK DAİRESİ Esas-Karar No: 2026/327 - 2026/360 T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A K A R A R

Mahalli mahkemesince verilen karara karşı davalı vekili tarafından süresi içinde istinaf kanun yoluna başvurulmuş olup, başvuru şartlarının yerine getirildiği dosya üzerinde yapılan ön inceleme ile anlaşılmakla yapılan istinaf incelemesi sonunda; TARAFLARIN İDDİA VE SAVUNMALARI

Davacı vekili dava dilekçesinde; 20.11.2023 tarihinde davacı yayanın karşıdan karşıya geçtiği esnada davalı sigorta şirketi tarafından sigortalanan ... plakalı aracın çarpması sonucunda yaralandığını, sigortalı araç sürücüsünün tam kusurlu olduğunu belirterek, belirsiz alacak davası olarak 750,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı, 750,00 TL tedavi ve bakıcı giderleri, 100.000,00 TL kalıcı iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 101.500,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili değer artırım dilekçesi ile; geçici iş göremezlik tazminatı talebini 23.462,72 TL'ye, tedavi ve bakıcı gideri tazminat talebini 3.756,06 TL'ye, sürekli iş göremezlik tazminat talebini 168.286,78 TL'ye olmak üzere toplam 195.505,56 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zaman aşımı itirazlarının bulunduğunu, davalı şirkete usulüne uygun başvuruda bulunulmadığını, kazanın meydana gelmesinde davacının tam kusurlu olduğunu, davacının maluliyetinin oluşmadığını bildirerek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; olay tarihi olan 20/11/2023 günü davacı yaya ...’in karşıdan karşıya geçmek isterken davalı şirkete sigortalı araç sürücüsünün davacıya çarpması ile meydana gelen kazada davacının dosyada mevcut rapora göre %4 oranında maluliyeti oluşacak, 4 ay süre ile iş göremezlik halinde kalacak ve 3 hafta başkasının yardımına ihtiyaç duyacak şekilde yaralandığı, kazanın meydana gelmesinde davacının %60 oranında, sigortalı araç sürücüsünün ise% 40 oranında kusurlu olduğu, davacı yararına sigorta poliçesindeki teminat limitleri kapsamında maddi zararlarının ödetilmesine ilişkin koşulların oluştuğu gerekçesi ile; davanın kabulüne 23.462,72 TL geçici iş gücü kaybı tazminatının, 3.756,06 TL bakıcı gideri tazminatının, 168.286,78 TL sürekli iş gücü kaybı tazminatının 14.12.2023 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, karara karşı davalı sigorta şirketi vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. İLERİ SÜRÜLEN İSTİNAF SEBEPLERİ

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; müvekkiline usulüne uygun başvuru yapılmadan karar verildiğini, meydana gelen kazada sigortalı araç sürücüsünün kusuru bulunmadığını, müttefik kusur indirimi dikkate alınmadan hüküm kurulduğunu, dosyada mevcut maluliyet raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığını, kaza sebebiyle davacının herhangi bir maluliyetinin söz konusu olmadığını, hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplama yöntemi yanlış olduğu gibi, hesaplanan tazminat miktarının da fahiş olduğunu, geçici iş göremezlik ve bakıcı gideri tazminatından sigorta şirketinin sorumlu olmadığını, mahkemece tespit edilen temerrüt tarihi ve belirlenen faiz cinsinin hatalı olduğunu ileri sürerek istinaf isteminin kabulü ile yerel mahkeme kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükme karşı davalı vekili tarafından yukarıda yazılı sebeplerle istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Dairemizce, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 355. maddesi gereğince istinaf sebepleri ile sınırlı olarak ve kamu düzenine ilişkin hususlar resen gözetilerek inceleme yapılmıştır.

Tüm dosya kapsamından; olay tarihi olan 20/11/2023 günü saat 19:30 sıralarında dava dışı sürücü ...’un sevk ve idaresindeki davalı şirkete sigortalı ... plaka sayılı otomobil ile Gün Sazak Caddesini takiben Asım Köksal Caddesi yönüne doğru seyir halindeyken, aracının ön kısımlarıyla sol taraftan orta refüjden kaplamaya girip, karşıdan karşıya geçmeye çalışan davacı/yaya ...’e çarpması neticesi dava konusu yaralanmalı trafik kazasının meydana geldiği, kazanın meydana gelmesinde davacının %60, sigortalı araç sürücüsünün ise %40 oranında kusurlu olduğu, kaza sebebiyle davacının kaza tarihinde yürürlükte bulunan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirilmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre; %4 oranında maluliyeti oluşacak, 4 ay süre ile iş göremezlik halinde kalacak ve üç hafta süresince başkasının yardımına ihtiyaç duyacak şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

İlk derece mahkemesi tarafından davacının maddi zararlarının hesaplanması için aktüer bilirkişi raporu alınmışı olup, TRH 2010 Yaşam Tablosu esas alınıp, Progresif Rant Yöntemine göre hesaplama yapılmasında ve alınan rapor uyarınca davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı yasal gerekçelere ve özellikle de delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre , usul ve yasaya uygun olan ilk derece mahkemesi kararına karşı davalı vekili tarafından yapılan istinaf kanun yolu başvurusunun 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar vermek gerektiği kanaati ile aşağıdaki hüküm kurulmuştur.

1.Davalı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince ESASTAN REDDİNE,

2.Davalı tarafından yatırılması gereken 13.354,92TL istinaf karar ve ilam harcından, peşin alınan 7.500,00TL harcın mahsubu ile bakiye 5.854,92TL harcın davalıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına,

3.İstinaf talebinde bulunan davalı tarafından yapılan istinaf yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına,

4.Davalı tarafından yatırılan gider avansından varsa, kullanılmayan kısmın yatıran tarafa iadesine,

5.Kararın taraflara tebliği, kesinleştirilmesi, bakiye harç tahsili ve gider avansı iadesi işlemlerinin ilk derece mahkemesi tarafından yapılmasına, Dair, dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda, HMK.nın 362/1-a maddesi uyarınca KESİN olmak üzere 05/03/2026 tarihinde oy birliği ile karar verildi.