Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden; sanık müdafii kanunî süresinde temyiz isteminde bulunmuş ise de sanığın bulunduğu cezaevi aracılığıyla gönderdiği 23.10.2025 tarihli dilekçede ve beyanının alınması suretiyle ceza infaz kurumunca düzenlenen 23.10.2025 tarihli tutanakta temyiz isteminden feragat ettiğini bildirdiği tespit edilmiştir.

Katılan vekilinin temyiz istemi yönünden; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, 307/3. maddesi gereğince bozma üzerine verilen kararın Yargıtay tarafından incelenmesi gerektiği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1.Kilis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2021/373 Esas, 2022/188 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı, katılan vekili, sanık ve müdafii tarafından yapılan istinaf başvurularının Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 16.05.2023 tarihli ve 2022/1128 Esas, 2023/882 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine ilişkin Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 30.09.2024 tarihli ve 2024/4979 Esas, 2024/6121 Karar sayılı ilâmı ile '' suç vasfı ve fazla ceza tayini " yönünden bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2.Kilis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.03.2025 tarihli ve 2024/420 Esas, 2025/75 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık lehine haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, eksik incelemenin bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden davranışın ulaştığı boyut dikkate alındığında uygulanan haksız tahrik indirim oranında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

1.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden,

Sanık müdafii kanunî süresinde temyiz isteminde bulunmuş ise de sanığın bulunduğu cezaevi aracılığıyla gönderdiği 23.10.2025 tarihli dilekçede ve beyanının alınması suretiyle ceza infaz kurumunca düzenlenen 23.10.2025 tarihli tutanakta temyiz isteminden feragat ettiğini bildirdiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266/1. maddesi gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca oy birliğiyle REDDİNE,

2.Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden,

Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle Kilis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.03.2025 tarihli ve 2024/420 Esas, 2025/75 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Kilis 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.12.2025 tarihinde karar verildi.