Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(b) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya kapsamına göre hüküm altına alınan ve davalı tarafından temyize konu edilen toplam miktar 14.11.2024 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 22. maddesi ile 6100 sayılı Kanun'un ek madde 1 hükmüne eklenen 3. fıkra uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesinin bozulan karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Davacı vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait yurt dışında bulunan şantiyelerde kalifiye demir ekip başı olarak 2008-2018 yılları arasında çalıştığını, müvekkilinin çalışmasının iş bitimi gerekçesi ile davalı tarafından sonlandırıldığını ancak işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları, fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkili Şirkette çalışmadığını, davacının dava konusu etmiş olduğu alacak kalemlerinin çalıştığı ülkenin mevzuatına göre değerlendirilmesi gerektiğini, dava dilekçesinde yer alan iddiaların kabul edilmesinin mümkün olmadığını, kabule göre alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 15.12.2023 tarihli kararı ile; davacının 25.06.2014-06.07.2015 tarihleri arasındaki çalışma dönemi için Türk hukukuna göre, 17.12.2015-01.08.2018 tarihleri arasındaki çalışma dönemi için ise ... hukukuna göre hak kazandığı ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili ile fazla çalışma ücret alacaklarının çalışılan ülke hukukuna göre kabul edilmiş olup kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı yönünden fesih tarihinde çalışılan mutad işyeri hukukunun uygulanması gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 15.12.2023 tarihli kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 12.07.2024 tarihli kararı ile; ... Federasyonu İş Kanunu'nun 392. Maddesi gereği davanın tümden reddi gerektiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak davanın reddine karar verilmiştir.

. Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 12.07.2024 tarihli kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece; davanın bir yıl dolmadığından açıldığı anlaşıldığından reddine karar verilmesinin hatalı olduğu yönündeki gerekçe ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin ilâm başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda dava tarihi itibarıyla davaya konu alacakların dava ile istenen miktarlarının dava zamanaşımı kapsamında kalmadığı; ancak davalı vekili tarafından ıslaha karşı beyan dilekçesinde yasal süresi içerisinde zamanaşımı def'inde bulunulmuş olup ıslah tarihi itibarıyla kıdem ve ihbar tazminat alacaklarının ıslahla artırılan kısımlarının ıslah zamanaşımı kapsamında kaldığı, belrsiz alacak davası olarak açılan fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları bakımından ise ıslah zamanaşımının söz konusu olmadığı; ancak anılan alacaklar yönünden zamanaşımı süresi her bir aya ait alacağın muaccel olduğu tarihten itibaren bir yıl olduğundan 25.06.2018 tarihinden önceki tarihli fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının dava zamanaşımı kapsamında kaldığı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı yönünden ise 25.06.2018 tarihinden sonra hesaplanan alacak bulunmadığından ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının tamamının, fazla çalışma ile hafta tatili alacakları yönünden ise hükme esas bilirkişi raporunda hesaplanan Temmuz/2018 tarihinden önceki dönemin zamanaşımı kapsamında kaldığı gerekçesiyle ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının reddine, diğer taleplerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

A. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde; yapılan kanun değişikliği de gözetildiğinde Türk hukuku uygulanarak davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2.Davalı vekilinin temyiz dilekçesi miktardan reddedildiğinden temyiz nedenlerine yer verilmemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık;

dava konusu alacakların zamanaşımına uğrayıp uğramadığına ilişkindir. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Açıklanan sebeple;

A. Davalı Temyizi Yönünden

Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

B. Davacı Temyizi Yönünden

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.11.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.