Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümlerin temyizi üzerine yapılan ön incelemede;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli ve 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, bu nedenle denetim görevinin ihmali suretiyle zimmete neden olma suçundan açılan kamu davalarına 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237. maddesine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Hazinenin katılma hakkının olmadığı, Bölge Adliye Mahkemesince usulsüz olarak verilen katılma kararının da hükümleri temyiz hakkı vermeyeceği anlaşılmıştır.

Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında zimmet suçundan kurulan beraat hükümlerinin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir başkaca bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

İlk Derece Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.03.2017 tarihli ve 2015/185 Esas, 2017/48 sayılı Kararı ile sanıklar ..., ..., ... ve ...'nun zimmet suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi gereğince ayrı ayrı beraatlerine hükmolunmuştur. B. İstinaf İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 25.01.2018 tarihli ve 2017/2676 Esas, 2018/202 sayılı Kararı ile katılan Hazine vekili ve katılan ...'in istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Sebepleri Katılan Hazine Vekilinin Temyiz İstemi Sanıkların atılı zimmet suçunu işledikleri sabit olduğu halde cezalandırılmaları yerine beraatlerine karar verildiğine, İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

1.Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddi kararı yönünden

Sanığın hükümden sonra 18.10.2022 tarihinde öldüğü UYAP sisteminden temin edilen nüfus kaydından tespit edilmekle Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 02.10.2024 tarihli ve 2021/228 Esas, 2024/281 sayılı Kararı da gözetilerek, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 64/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri gereğince düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

2.Sanıklar ..., ... ve ... haklarında verilen beraat hükümlerine yönelik istinaf başvurularının esastan reddi kararları yönünden

Sanıkların leh ve aleyhlerindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükümlerine karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararın usul ve kanuna uygun olması karşısında katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları ile hükümlerde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

1.Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle, Hazine vekilinin denetim görevinin ihmali suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2.Değerlendirme ve gerekçe bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan nedenle katılan Hazine vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyip, aynı Kanun'un 303/1-a maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

3.Değerlendirme ve gerekçe bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle hükümlerde katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.11.2025 tarihinde karar verildi.