Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

İlk Derece ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.05.2025 tarihli ve 2024/505 Esas, 2025/196 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında; kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta, kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurumlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 158/1-l-son, 158/3, 43, 62. maddeleri uyarınca 9 yıl 4 ay 15 gün hapis ve 4.687.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir. B. İstinaf ... Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 16.07.2025 tarihli ve 2025/1741 Esas, 2025/1157 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurularının kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca, sanıklar ..., ... ve ... yönünden istinaf başvurusunun esastan reddine, sanık ... yönünden ise tekerrüre esas alınan ilamın değiştirilmesi suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

A. Temyiz Sebepleri Sanık ...

ve Müdafiinin Temyiz İstemleri Aşamalarda alınan beyanlara itibar edilmeyerek eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, mahkumiyet kararının usul ve yasaya uygun olmadığına, verilen kararın Anayasa'ya aykırılık teşkil ettiğine ilişkindir. Sanık ... ve Müdafiinin Temyiz İstemleri Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulduğuna, suçun işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve somut delil bulunmadığına ilişkindir. Sanık ... Müdafinin Temyiz İstemi Mahkumiyet kararının varsayıma dayalı ve dosyadaki delillere aykırı olduğuna, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, kararın usul ve yasaya uygun olmadığına ilişkindir. Sanık ... Müdafinin Temyiz İstemi Mahkumiyete yeterli somut delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gözetilerek beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe 5271 sayılı Kanun'un 217.

maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip suçun sübutu ve 5237 sayılı Kanun'un 158/3 ile 43. maddelerinin uygulanması yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki sanık ...'e ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli karar başlığında 20.09.2023 şeklinde yazılan suç tarihinin, 19.09.2023 olarak mahallinde düzeltilmesi ile sanık ... yönünden, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un, 04.06.2025 tarihli ve 7550 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile değişik 108. maddesinde yer alan; "İkinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme süreleri uygulanır. (Ek cümle:4/6/2025-7550/14 md.) Ancak, süreli hapis cezaları bakımından koşullu salıverilme oranı dörtte üç olarak uygulanır. (Ekcümle:14/4/2020-7242/49 md.). Tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamaz. (Ek cümle:4/6/2025-7550/14 md.) İkinci defa tekerrür halinde bu fıkra hükmü uygulanmaz. " şeklindeki hükümlerinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin, sanık ...'in ve sanık ...'ün temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, ... Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesinin, 16.07.2025 tarihli ve 2025/1741 Esas, 2025/1157 Karar sayılı kararında sanıklar müdafileri, sanık ... ve sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, sanıklar ..., ... ve ... yönünden Tebliğname’ye uygun, sanık ... yönünden ise Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca ... 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.12.2025 tarihinde karar verildi.