2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından, kocanın kabul edilen boşanma davası, kendi davasında Türk Medeni Kanununun 162. maddesi uyarınca boşanma kararı verilmemesi, lehine hükmedilen tazminatların ve nafakaların miktarları yönünden; davalı-davacı (koca) tarafından ise kusur belirlemesi, diğer taraf yararına hükmedilen tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Davalı-davacı (koca)'nın temyizinin harcı ve kaydı bulunmadığından incelenmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekmiştir.

2.Davacı-davalı (kadın)'ın temyiz itirazlarına gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle toplanan delillerde Türk Medeni Kanununun 162. Maddesi koşullarının oluştuğuna dair yeterli delilin bulunmadığı, mahkemece davacı-davalı (kadın) yönünden aynı Yasanın 166/1. maddesi uyarınca verilen boşanma kararının isabetli olduğunun anlaşılmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.