20. Ceza Dairesi

Sanık hakkında "kullanmak için uyuşturucu bulundurma" suçuna ilişkin açılan kamu davası hakkında zamanaşımı süresince karar verilebileceği belirlenerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1.Sanığın K.K.T.C de bulunan kardeşine gönderilmek üzere hazırlanan kargo paketinin içine suça konu uyuşturucu maddeyi saklaması şeklindeki eyleminin uyuşturucu madde ihraç etme suçunu oluşturduğu halde yazılı şekilde karar verilmesi,

2.K.K.T.C yetkili makamlarınca düzenlenmiş 01/11/2006 tarihli tutanak içeriğine göre suça konu kargo paketinin göndericisi M. A.olmasına rağmen aleyhine mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı aşamada, suç konusu uyuşturucu maddenin kendisi tarafından gönderildiğini söyleyerek ikrarı ile failin ortaya çıkmasına hizmet ve yardımda bulunan sanık hakkında TCK’nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3.Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının Resmi Gazetenin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı sayısında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun’un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 326/2. maddeleri uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.