4. Ceza Dairesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 16.02.2010 tarih ve 4/253-28 sayılı kararında belirtildiği üzere, objektif şartların varlığı halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun mahkemece resen tartışılması gerektiği, bu durumda anılan kurumun uygulanmasının sanık tarafından ayrıca talep edilmesinin gerekli olmadığı, somut olayda hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanmasına rızası bulunup bulunmadığına yönelik istinabe mahkemesince sanığa tebligat yapıldığı ve tebligata “gelmediği takdirde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını kabul etmiş sayılacağı”nın şerh düşüldüğü, böylelikle duruşmaya gelmeyen sanığın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına rıza gösterdiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilerek CMK’nın 231. maddesindeki diğer koşullar tartışılıp bir karar vermek yerine, “sanığın duruşmaya gelmemekle hakkında CMK’nın 231. maddesinin uygulanmasını kabul etmemiş sayıldığı” şeklindeki tebligattaki şerhle uyumsuz çelişkili gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, Kanuna aykırı ve sanık R.. B..'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.