11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Konya 5. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/02/2015 tarih ve 2014/593-2015/50 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Almanya Hamm Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından verilen 02.08.2012 tarih ve 28 C 457/10 sayılı kararın kesinleştiğini ileri sürerek, bu kararın ve yargılama masraflarına dair masraf tespit kararlarının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, MÖHUK'nın 54. maddesinde düzenlenen tenfiz şartlarının oluştuğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar vermiştir. Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1.Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin asıl kararın tenfizine yönelik tüm, masraf tespit kararına karşı ise aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2.Davacı vekili, 08.05.2013 ve 14.08.2013 tarihli 2 adet yargılama masraflarına dair masraf tespit kararının tenfizini istemiş olup, mahkemece hangi masraf tespit kararının tenfizine karar verildiği açıklanmadan infazda tereddüt doğuracak şekilde "yargılama masraflarına dair kararın" tenfizine şeklinde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın temyiz eden davalı yararına bozulması gerekmiştir.