11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01.06.2011 gün ve 2007/131-2011/252 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Bazı maddeleri dışında 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10/2. maddesine göre “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.”; yine, 6099 sayılı Kanun'un 5. maddesi ile 7201 sayılı Kanun'un 21. maddesine eklenen ikinci fıkrasına göre, “Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.”; yine, 6099 sayılı Kanun'un 9. maddesi ile değişik 7201 sayılı Kanun'un 35. maddesinin ikinci fıkrasına göre, “Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.” düzenlemelerine yer verilmiştir.

Tüm bu düzenlemeler gözetildiğinde, artık, adres kayıt sisteminde yazılı adresi bulunanlara, 7201 sayılı Kanun'un 35. maddesine göre tebligat yapılamayacak olup; bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, adres kayıt sisteminde yazılı adresine, 21. maddenin ikinci fıkrasına göre tebliğ yapılması gerekecektir.

Dosyanın incelenmesinde, davalı K.. U.. ve Y.. U..'a gerekçeli karar ve temyiz dilekçesi Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edilmiş ise de, gerçek kişiler yönünden artık mernis adreslerinin tespit edilebilmesi halinde Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğin mümkün olmadığı gözetildiğinde Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebligat geçersizdir.

Bu durumda, Tebligat Kanunu uyarınca anılan davalılara gerekçeli kararın ve davacı vekilinin temyiz dilekçesinin usulünce tebliği sağlandıktan ve yasal temyiz süresi ve temyize cevap süresi beklendikten sonra her halükarda dosyanın davacı vekilinin temyiz isteminin incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.