12. Ceza Dairesi

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, katılanlar vekili ve sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık Z.. Ş..'in kusura, eksik incelemeye, ceza miktarına, erteleme veya hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine; sanık M.. Y..'ün mahkumiyete yeter nitelikte delil bulunmadığına ve katılanlar vekilinin ise eksik inceleme ve kasta ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay nedeniyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanan ve aşamalarda sanıklardan şikayetçi olmadıklarını açıkça dile getiren mağdurların her ne kadar iddianame ve karar başlığında isimleri belirtilmişse de iddianame içeriğine ve sevk maddelerine göre sanıklar hakkında bu mağdurların yaralanmaları yönünden açılmış bir davanın bulunmadığı, vazgeçme nedeniyle bu mağdurlara yönelik eylem nedeniyle dava açılma olanağının da bulunmadığı ve mağdurların yaralanması ile ilgili sanıklara yönelik şikayet yokluğu nedeniyle yetkili Cumhuriyet savcılığınca mahallinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilebileceği mümkün görüldüğünden bozma öneren görüşe iştirak edilmemiş; gece vakti, seyir halinde bulunduğu yol güzergahından sanık M.. Y..'ün seyir halinde bulunduğu orta refüj çizisiyle bölünmüş tek yönlü yola çıkıp geçişin yasak olmasına rağmen karşı yol bölümüne geçen sanık Z.. Ş.. hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmaması bu sanık yönünden aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1.Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçelerine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

2.TCK'nın 50/6. maddesinin tedbirlerle sınırlı olduğunun gözetilmeksizin, sanık Z.. Ş.. hakkında TCK'nın 85/1, 62/1. ve 50/4-1(a). maddeleri gereğince hükmedilen adli para cezasına ilişkin TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca ihtarat da yapılmasına rağmen TCK'nın 50/6. maddesinin de uygulanması,

İsabetsiz olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanıklara verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olduğundan, hüküm fıkralarının temel cezanın belirlenmesine ilişkin ilk bentlerindeki ''failin güttüğü amaç" ibarelerinin çıkartılması ve hüküm fıkrasının “A” bendindeki TCK'nın 50/6. maddesinin uygulanmasına dair “g” paragrafının çıkartılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.