12. Ceza Dairesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, sanığın alkollü olmasının kazanın oluşumunda bir etkisinin bulunmadığına, yol çalışması olmasına rağmen yeterli ışıklandırmanın olmadığının dikkate alınmadığına, traktörü gerçekte sürücü belgesi olmayan ölenin oğlu S.. Y..'un kullandığının mahkemeden saklandığına, olay mahallinde keşif yapılmamış olması nedeniyle kusur durumununu açıklığa kavuşturulamadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın sabıkasına esas teşkil eden ve tekerrür uygulamasına esas alınan Bolu Sulh Ceza Mahkemesinin 07.02.2008 tarihli ve 2006/419 esas, 2008/117 karar sayılı ilamı ile taksirle yaralama suçundan doğrudan verilen 2.000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün,hüküm tarihi itibarıyla kesin nitelikte olması ve temyiz talebinin de Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 08.07.2010 tarihli ve 2010/10809 esas, 2010/22957 karar sayılı ilamı ile kararın kesin nitelikte olması nedeniyle reddedilmesi karşısında tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasındaki tekerrür uygulamasına ilişkin 4. paragrafın hükümden çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.