12. Ceza Dairesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin süre tutum dilekçesinde belirtilen ve bir nedene dayanmayan, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın idaresindeki ticari minibüs ile, gündüz vakti meskun mahalde bulunan orta refüj ile bölünmüş, 6 metre genişliğindeki tek yönlü yola sağ şeritten taşıt giremez levhası bulunmasına rağmen ters istikametten girerek seyir halinde iken, 21 metre mesafede yaya geçidi bulunmasına rağmen burayı kullanmadan sanığın seyir istikametine göre sağından kaplamaya girerek karşıya geçmek isteyen 1996 doğumlu ölen yayaya tanık beyanlarına göre hızlı bir şekilde çarptıktan sonra 7 metre ileriye fırlatarak yaraladığı, mağdurun olaydan yaklaşık 2 hafta sonra kafa kemik kırığı, beyin doku zedelenmesi, akciğer doku zedenlenmesine bağlı olarak öldüğünün bildirildiği olayda,

1.İki sınır arasında temel ceza belirlenirken, suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, maddede öngörülen cezanın üst sınırı da nazara alınmak suretiyle, adalet, hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, tam kusurlu sanık hakkında temel ceza belirlenirken, alt sınırdan uzaklaşılması gerektiği halde asgari hadden ceza tayin edilmesi,

2.Olay günü sanığın kullandığı aracı ile tek yön olarak araç trafiğine açık "taşıt giremez" levhası bulunan yola girip ters yönde ilerlerken karşıdan karşıya geçmeye çalışan mağdurun ölümüne neden olduğu olayda; bilinçli taksirin şartları oluştuğu göz önünde bulundurularak,

TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanması sureti ile cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması, Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.