15. Ceza Dairesi

Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması ve dolandırıcılık suçlarından sanık E. A.’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 245/1, 43, 157/1 (iki defa), 62(üç defa), 50/1-a ve 52. maddeleri gereğince 3 sene 1 ay 15 gün hapis ve 100,00 Türk lirası adli para, 6.000,00 ve 80,00 Türk lirası adlî para, 1 sene 15 gün hapis ve 500,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/21-146 sayılı kararının tekerrüre esas olması sebebiyle sanığın cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/6. maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına dair İzmir 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/05/2013 tarihli ve 2011/393 esas, 2013/353 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 05.12.2014 gün ve 2014-22040/73278 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.12.2014 gün ve 2014/411806 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu. Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/6. maddesine göre, tekerrür hâlinde hükmolunan cezanın, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi ve aynı maddenin 8. fıkrasında yer alan mükerrirlerin mahkûm olduğu cezanın infazı ile denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasının, kanunda gösterilen şekilde yapılması gerektiği biçimindeki düzenlemeler doğrultusunda. 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108/1-e maddesinde, tekerrür hâlinde işlenen suçtan dolayı mahkûm olunan süreli hapis cezasının dörtte üçünün infaz kurumunda iyi hâlli olarak çekilmesi durumunda, koşullu salıverilmeden yararlanılabileceği ve ancak aynı maddenin 2. fıkrasına göre, tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alman cezanın en ağırından fazla olamayacağına dair hükümler içerdiği nazara alındığında, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanabilmesi için hapis cezasına hükmedilmesi gerektiği cihetle, hakkında dolandırıcılık suçundan 6.000,00 ve 80,00 Türk lirası adlî para cezasına hükmedilen sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

TCK'nın 58 ve 5275 sayılı Kanun’un 108. maddeleri uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanabilmesi için, önceki cezanın hapis ya da adli para cezası olmasının bir önemi bulunmamakta ise de, tekerrür hükümlerinin uygulamasını gerektiren son cezanın hapis olmasının zorunlu olması karşısında; hükümlü hakkında R. E. K.’ya yönelik dolandırıcılık suçundan hükmolunan adli para cezası yönünden 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi kanuna aykırı olup, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görüldüğünden, İzmir 6. Asliye Ceza Mahkemesi’nce verilen 08.05.2013 tarih ve 2011/393-2013/353 sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiye dayanılarak, E.A.hakkında katılan R.E.K.’ya yönelik eylemi nedeniyle dolandırıcılık suçundan kurulan hüküm fıkrasından,

TCK'nın 58. maddesi uyarınca hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına ilişkin kısmın ÇIKARTILMASINA, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 05.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.