12. Ceza Dairesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Evli olan sanık ile ölenin, aralarında geçimsizlik bulunduğu, olay tarihinde de gündüz vakti, saat 13.30 sıralarında, sanığın idaresindeki kamyonet ile meskun mahalde, iki yönlü, genişliği 8 metre olan asfalt kaplama yolda, sağ arka kapısı açık bir şekilde seyretmekte iken arka koltukta yolcu olarak bulunan eşi... açık olan sürgülü kapıdan yere düşerek öldüğü olayda; tanık ... 09.08.2012 tarihli kolluk beyanında “sanığın kullandığı ... marka aracın sağ arka kapısı açık bulunuyordu, aracın hızı 80-90 km idi, arka tarafta bayan şahıs vardı, bayan şahıs eline beyaz çantaya benzer bir şey aldı, aracın ayaklık kısmına ayağını koydu araç hareket halindeydi inmesi ile birlikte yerde takla atarak sürüklenmeye başladı” yönündeki beyanları ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 06.10.2009 gün ve 9/189-220 sayılı kararındaki ilkeler gözetilerek; aracın kapısının açık olarak kullanılması halinde içinde bulunanların düşerek yaralanmaları veya ölebileceklerinin sanık tarafından da öngörülmesi gereken bir husus olduğu, buna rağmen sanığın bu riskli kullanma yöntemini tercih etmesi halinde meydana gelen zararlı sonuçtan bilinçli taksirli olarak sorumlu olması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kabule göre de; Taksirle öldürme suçundan yapılan yargılamada kısa kararda ve gerekçeli kararda sanığın “hırsızlık” suçundan yargılandığının belirtilmesi, İsabetsiz olup, katılanın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.