13. Ağır Ceza Mahkemesi
10. Ceza Dairesi 2006/2404 E., 2006/9624 K.
10. Ceza Dairesi 2006/2404 E., 2006/9624 K.
5237 S. TÜRK CEZA KANUNU [ Madde 104 ]
1412 S. CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) [ Madde 104 ]
"İçtihat Metni"
Teşekkül halinde uyuşturucu madde ihracına teşebbüs suçundan sanık Ş… …….'un yapılan yargılanması sonucunda, suçun değişen niteliğine göre, uyuşturucu madde ihraç etmek için teşekkül oluşturmak suçundan hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına ilişkin İstanbul 13. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.12.2005 tarih ve 1996/447 esas 2005/391 karar sayılı hükmün süresi içersinde Yargıtay'ca incelenmesi o yer c. savcıları tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C. Başsavcılığının bozma isteyen tebliğnamesi ile 28.02.2006 tarihinde daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü.
Sanık hakkında önceden verilen beraat hükmünün aleyhine yargı yoluna başvurulması sonucu, Dairemizin 28.09.1995 tarih, 1995/7685 esas ve 1995/8413 karar sayılı kararı ile eyleminin uyuşturucu madde ihraç etmek için teşekkül oluşturmak suçunu oluşturacağından bahisle bozulması sonucu yapılan yargılama sırasında, sanığın duruşmaya gelmemesi, yurt dışında olması, dosya kapsamı ve delil durumu göz önüne alınıp, CMUK.'un 104. maddesi uyarınca 29.02.1996 tarihinde gıyaben tutuklanmasına karar verilerek, düzenlenen iade talepnamesi ile Bulgaristan'dan iadesinin istenilmesi üzerine, Bulgaristan adli makamlarınca 14.03.2003 tarihinde tutuklanıp, 02.04.2003 tarihinde Türkiye'ye iade edilen sanık hakkındaki gıyabi tutuklama kararının 03.04.2003 tarihinde vicahiye çevrildiğinin anlaşılmasına göre, "Hangi amaçla olursa olsun tutuklama müzekkeresi zamanaşımını keser." görüşünü içeren Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 13.03.1989 tarih ve 7/44-100 sayılı kararı ile "hakkında Türk mahkemeleri tarafından verilmiş gıyabi tutuklama kararı bulunan sanığın yurt dışında yakalanarak, Türkiye'ye iade amacıyla Türk adli makamlarına niyabeten tutuklanması işleminin,
TCK.nın 104. maddesinin 1. fıkrasında sayılan dava zamanaşımını kesen nedenlerden olan "tevkif niteliğinde bir işlem olduğu"nun kabul edildiği Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.03.2000 tarih ve 4/50-52 sayılı kararı nazara alındığında, sanık hakkındaki dava zamanaşımı süresinin, 29.02.1996 ve 14.03.2003 tarihlerinde olmak üzere iki kez kesildiği ve son kesilme tarihinden hüküm tarihine kadar geçen zaman dilimi içerisinde de dolmadığı gözetilmeksizin, yazılı şekilde kamu davasının ortadan kaldırılmasına karar verilmesi, Yasaya aykırı, o yer c. savcılarının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.07.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.