Yargıtay

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1.Sanık Hasan hakkında;

Hükümden önce 21.7.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Yasanın 3. maddesi ile CMUK.nun 305. maddesindeki temyiz sınırının 2 milyar liraya çıkartılmış olması ve hükmolunan para cezasının miktarı karşısında kararın kesin olması nedeniyle müdafiinin temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE),

2.Sanık Ali'yle ilgili olarak;

a)5237 sayılı TCK.nun ön ödemeyi düzenleyen 75. maddesinin nisbi nitelikteki para cezalarını ayrık tutmadığı gözetilerek sanığa isnat edilen suç için öngörülen cezanın niteliği itibariyle ön ödemeye tabi olması nedeniyle mahkemece sanığa usulüne uygun ön ödeme ihtarı yapılarak sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi, kanuna aykırı,

b)Hükümden sonra 17.8.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5532 sayılı Yasanın 5. maddesiyle 3713 sayılı Yasanın 6. maddesinde yapılan değişiklik karşısında sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı (BOZULMASINA) 9.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.