Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili, davalının 3.8.2002 ve 9.8.2002 tarihlerinde müvekkilinden toplam 12.044.403.096 TL'lik mal aldığını, sonra işyerini kapatarak ortadan kaybolduğunu, gönderilen faturaların tebliğ edilmediğini belirterek mal bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının bahsettiği şekilde sipariş verilmediğini, mal da alınmadığını, müvekkiline fatura tebliğ edilmediğini, önceki mal satışlarından kaynaklanan borçların müvekkilince ödendiğini, davacının iddialarını yazılı delille ispatlaması gerektiğini bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacı tarafın malların kamyonculara teslim edildiğini kanıtlamasına rağmen bundan sonrasına açıklık getiremediği, her ne kadar davacı kendi defterlerine göre davalıdan alacaklı görünüyorsa da bu alacağın dayanağını oluşturan fatura konusu malların davalıya teslim edildiği ve faturaların ebliğ edildiği hususlarının kanıtlanamadığı, davalı defterlerinde kendi aleyhine bir kayıt olmadığı, davacının yemin delilini de kullanmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir,

TTK.nun 85. maddesi uyarınca; "Kanuna uygun bir surette tutulan ve birbirini teyit eden ticari defterlerin münderecatı sahibi lehine delil ittihaz olunur". Aynı yasanın 86. maddesinde ise; "Taraflardan birinin defterleri kanuna uygun olup da diğerihin ki olmaz ise... defterleri muntazam olan tacirin birbirini teyit eden defterlerindeki kayıtların diğeri aleyhinde delil olacağı" öngörülmüştür. Somut olayda, davacı tarafın ticari defterlerin n kanuna uygun surette tutulduğu ve birbirini teyit ettiği, davalı tarafa ait defterlerin ise kanuna uygun tutulmadığı bilirkişi raporuyla saptanmıştır. Bu durumda mahkemece, anılan yasa hükümleri gözetilerek TTK.nun 83/1. maddesi uyarınca davacıya tamamlayıcı yemin verilmek suretiyle uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken somut olaya uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (BOZULMASINA), peşin harcın istek halinde iadesine, 14.11.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.