10. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Dava, iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya ödenen geçici iş göremezlik ödemelerinin 506 sayılı Yasa’nın 26 ve 27. maddeleri, tedavi giderinin ise 506 sayılı Yasa’nın 26. maddesi uyarınca tahsili istemine ilişkindir.

Dava geçici iş göremezlik ödemeleri yönünden terditli olarak açılmış olup,terditli davalarda iki talebin bulunduğu, ilk önce asıl talep hakkında karar verilmesinin istendiği ve bu ilk talebin reddedilmesi ihtimaline karşın, ikinci talebin ileri sürüldüğü, bu şekilde de hüküm altına alınmak istenen tek bir talebin mevcudiyeti öğreti ve uygulamada kabul edilmektedir. Bu tür davalar usul ekonomisine de uygundur. Ayrıca davacının böyle bir davayı açmada hukuki yararının bulunduğu da kabul edilmektedir.

Eldeki davada ise, iş kazasının 506 sayılı Yasa’nın 27. maddesinde öngörülen süre içinde davalı işveren tarafından bildirildiği ve bu nedenle 27. madde uyarınca sorumluluğu bulunmadığına ilişkin Mahkemenin kararı yerinde ise de; aynı zamanda 506 sayılı Yasa’nın 26. maddesine dayalı olan davada; davalı işverenin anılan madde uyarınca sorumluluğu bulunup bulunmadığı konusunda bir araştırma ve inceleme yapılmaması isabetsizdir. Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.