Parada sahtecilik suçundan sanık M.. Ş.. A..'ün yapılan yargılaması sonunda; hükümlülüğüne ve müsadereye dair (B..) 7. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.9.2006 gün ve 171 esas, 174 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 9.5.2008 günü daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü: Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak,

Sanığın sahte paraları bizzat taklit ve tağyir ettiğine ilişkin dosyada yeterli ve inandırıcı kanıt bulunmadığı ve bu halde sanığın eyleminin başkalarının taklit ve tağyir ettiği sahte paraları muhafaza etmek olarak kabulü ile 765 sayılı TCK.nun 318. maddesinin uygulanması gerektiği, buna göre lehe yasa karşılaştırması yapıldığında da; hükmolunacak hapis cezasının alt haddi bakımından 5237 sayılı TCK.nun 197/1. madde ve fıkrası sanık lehine ise de; somut olayda 765 sayılı TCK.nun 316. maddesiyle birlikte 318. maddesi de uygulanacağından, 765 sayılı TCK.nun sanık lehine olacağı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK.nun 197/1. madde ve fıkrası ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı (BOZULMASINA), 24.9.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.